
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
261عین عبارت وى در صفحه ٦٣ این است:
مُحَمَّد بن الحَسَن الْمَهْدِىّ علیه السّلام
«ولد سنه ٢٥٥ بسامرّاء فى ایام المعتمد، و لم یخلِّف أبوه ولداً غیره و كانت سنّه عند وفاة أبیه خمس سنین، و كان سفراؤه فى الغیبة الصُّغرى عثمان بن سعید، ثمّ ابنه محمّد بن عثمان، ثُمّ الحسین بن روح، ثمّ علىّ بن محمّد السَّمُرىّ، و كان بین مولده و انقطاع السِّفارة أربع و سبعون سنة.»
ملاحظه مىشود كه: در این عبارت هم لقب صاحبالامر یا صاحب الزّمان یا بقیة اللَه و امثالها را ذكر نكرده است، و اشارهاى به حیات و طول عمر و قضایاى واقعه و غیرها ننموده است؛ با آنكه در سه مجلّد ضخیم و قطور این دائرة المعارف كه دوازده جلد از طبع پیشین را شامل است هزاران مطلب گوناگون صفحات را پر كرده است.
بارى مقصود ما در اینجا از ذكر این مطلب آن بود كه: دوستان و أحبّه و أعزّه از طلّاب بدانند كه: طبعهاى «اعیان الشیعة» كه به دست ایشان صورت گرفته است، همگى محرّف و از درجه اعتبار ساقط است. و در مطالعات و مراجعات به طبعهاى نخستین آن كه در زمان حیات خود مرحوم آیة اللَه بوده، مراجعه نمایند و آن را مصدر براى أبحاث علمیه خود قرار دهند.
از سید حسن امین كه تصویر خود را در صدر كتاب با زُلْف فرنگى و ریش تراشیده، و زُنَّار و كراوات نصارى زینت بخش كتاب نموده است، بیش از این نباید توقّع داشت، و در مطالب منقوله ایشان باید فحص و جستجو كرد و با مطالب صاحب أعیان تطبیق كرد، و گرنه همگى از درجه اعتبار ساقط مىباشد.
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا
