
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
256العابدین و حضرت باقر العلوم و حضرت صادق علیهم السلام. قسمت دوم در سیره حضرت امام موسى كاظم و باقى أئمّه طاهرین سلام اللَه علیهم أجمعین تا حضرت صاحب الزّمان علیه السّلام مىباشد.
قسمت دوم از صفحه اول تا صفحه ٣٢٥ در سیره حضرت موسى بن جعفر تا حضرت عسكرى علیهم السلام مىباشد و از صفحه ٣٢٦ را تا آخر كتاب كه صفحه ٥٤٠ از طبع اوَّل سنه ١٣٥٦ مطبعه ابن زیدون دمشق مىباشد استیعاب نموده است. و این كتاب با این خصوصیات در زمان حیات مرحوم مؤلّف امین طبع و منتشر گردیده است.
اما پس از فوت ایشان پسر ایشان: سید حسن امین كه به طبع مجدّد كتب پرداخته است، بحث از امام زمان را به كلّى اسقاط نموده و به سیره امام حسن عسكرى علیه السّلام كتاب را خاتمه داده است.
و چون در قسمت دوم از جلد چهارم مىباید دویست و پانزده (٢١٥) صفحه ساقط شود، و كتاب كم حجم و نازك به نظر مىرسید، ایشان مقدارى از قسمت اوّل جلد چهارم را در قسمت دوم آوردهاند تا مقدار اسقاط شده چشمگیر نباشد.
و بنابراین در طبع سوم كه بعد از رحلت مصنّف كتاب انجام دادهاند، قسمت اوّل از جلد چهارم را اختصاص به سیره امام حسن و امام حسین و امام زین العابدین دادهاند و قسمت دوم را از حضرت باقر تا حضرت امام حسن عسكرى علیهما سلام ذكر كرده اند.
و لهذا مىبینیم: در طبع سوم كه در سنه ١٣٨٠ در مطبعه انصاف بیروت صورت گرفته است در الجزء الرَّابع ـ القسم الثّانى در ص ١٩٤ كتاب در احوالات حضرت عسكرى خاتمه یافته است و در ص ١٩٤ داستان سرقت مشهد عسكریین علیهما سلام كه پایان كتاب است آورده شده است.
این خیانتى بزرگ و گناهى نابخشودنى است كه كسى دست در كتاب عالم جلیلى ببرد، و به نام او و به املاء او كتاب او را طبع كند، آنگاه چون خودش امام
