امام شناسی ج14

آیة اللَه سید محسن أمین عاملى بود كه در «أعیان الشّیعة» ج اوّل از ص ٣٣٨ تا ص ٣٥٠ از طبع دوم سنه ١٣٦٣ هجرى قمرى مطبعه دمشق ابن زیدون، ذكر فرموده است. و این طبع در زمان حیات ایشان و اشراف و مباشرت خود آن عالم جلیل بوده است.

 ولى در طبع چهارم كه در سنه ١٣٨٠ و مطبعه انصاف بیروت و به تصدّى فرزند ایشان: سید حسن امین پس از رحلت ایشان صورت گرفت، فقط در یك صفحه و اندى یعنى از آخر ص ٢٤٤ تا اوائل ص ٢٤٦ را از جلد اوّل ذكر كرده است؛ و به قدرى دست تحریف در آن قوى بوده است كه در بدو امر تصوّر نمى‌شود آن مطلب باشد.

 اوَّلًا آقاى سید حسن در بدو مطلب در ص ٣٣٨ عبارت محقّق شریف را در «شرح مواقف» كه مى‌گوید: «إنَّ الْجَفْرَ وَ الْجَامِعَةَ کتَابَانِ لِعَلىٍّ علیه السّلام قَدْ ذُکرَ فِیهِمَا عَلَى طَریقَةِ عِلْمِ الْحُرُوفِ الْحَوَادِثُ إلَى انْقِضَاءِ الْعَالَمِ وَ کانَ الأئمَّةُ الْمَعْرُوفُونَ مِنْ أوْلَادِهِ یعْرِفُونَهُمَا وَ یحْکمُونَ بِهِمَا ـ اه» كه ما ترجمه‌اش را در ص ٢٤٠ ذكر كردیم به كلّى ساقط كرده است؛ با آنكه كلام محقّق شریف در اینجا بسیار مهمّ و از جهت استناد داراى ارزشى كامل است.

 ثانیاً تمام روایات وارده را كه از «بصائر الدّرجات» استشهاد بر مطلب نموده‌اند و از ابتداى ص ٣٣٩ تا ص ٣٤٣ را استیعاب مى‌كند به جز ص ٣٤٠ را كه مى‌فرماید: «و منها ما یدّل على انَّه جلد ثَوْر ـ تا آخر» اسقاط و حذف نموده است.

 ثالثاً عبارت او را در أواخر ص ٣٤٣ كه‌ «بعضَها على أنَّه لا یدرَى أجلدُ شاةٍ أو جلدُ بَعیر» را تا قریب نیم صفحه حذف نموده است.

 رابعاً عبارت «كشف الظّنون» و عبارت «مقدمه» ابن خلدون را كه سه صفحه تمام از كتاب را استیعاب كرده است و همه‌اش تصدیق به علوم غیبیه و مكاشفات الهیه براى أئمّه طاهرین سلام اللَه علیهم اجمعین ـ است و براى استناد شیعه و ردّ كلام عامّه و اهل سنّت، دلیل قوى و استوار بشمار مى‌رود، همه را به طور كلى اسقاط