امام شناسی ج14

 وَ عِنْدَنَا مُصْحَفُ فَاطِمَةَ، أمَا وَ اللَهِ مَا فِیهِ حَرْفٌ مِنَ الْقُرْآنِ وَ لَکنَّهُ إمْلَاءُ رَسُولِ اللَه و خَطُّ عَلِىٌّ علیهما سلام. کَیْفَ یَصْنَعُ عَبْدُ اللَهِ إذَا جَاءَ النَّاسُ مِنْ کُلِّ اُفُقٍ یَسْألُونَهُ؟¹

 «عبد اللَه بن حسن چنین مى‌داند كه: علمى ندارد مگر همان علمى را كه مردم دارند.

 پس حضرت فرمود: عبد اللَه بن حسن سوگند به خدا كه راست مى‌گوید، علمى را ندارد مگر علمى را كه مردم دارند. و لیكن در نزد ما ـ سوگند به خدا كه جامعه مى‌باشد؛ در آن حلال و حرام است. و در نزد ما جَفْر است. آیا عبد اللَه بن حسن مى‌داند جفر چیست؟! پوست شتر است یا پوست گوسفند؟!

 و در نزد ما مُصْحَف فاطمه مى‌باشد. آگاه باشید! قسم به خدا در آن یك حرف از قرآن نیست، و لیكن آن عبارت است از املاء رسول خدا و خطّ على علیهما سلام. عبد اللَه بن حَسَن پاسخ مردم را چه مى‌گوید وقتى مردم از هر ناحیه‌اى بیایند و از او دربارۀ مسائل خود سؤال كنند؟!»

 چهارم: از «بصائر الدّرجات» از احمد بن محمد، از حسن بن على، از عبد اللَه بن سنان، از حضرت صادق علیه السّلام كه: ذَکَرُوا وُلْدَ الْحَسَنِ فَذَکَرُوا الْجَفْرَ فَقَالَ: وَ اللَهِ إنَّ عِنْدِى لَجِلْدَىْ مَاعِزٍ وَ ضَأنٍ إمْلَاءُ رَسُولِ اللَهِ صلَّى اللَه علیه و آله وَ خَطَّهُ عَلِىٌّ علیه السّلام بِیَدِهِ.

 وَ إنَّ عِنْدِى لَجِلْداً سَبْعِینَ ذِرَاعاً إمْلَاءُ رَسُولِ اللَهِ صلَّى اللَه علیه و آله وَ خَطَّهُ عَلِىٌّ علیه السّلام بِیَدِهِ، وَ إنَّ فِیهِ لَجَمِیعَ مَا یَحْتَاجُ إلَیهِ النَّاسُ حَتَّى أرْشَ الْخَدْشِ.²

 «عبد اللَه بن سنان مى‌گوید: چون نامى از پسران حسن بردند و نامى از جفر به میان آوردند، حضرت فرمود: قسم به خدا در نزد من دو پوست بز و میش مى‌باشد كه إملاء رسول اكرم صلَّى اللَه علیه و آله مى‌باشد كه آن را على علیه السّلام با دست خود نوشته است.

 و حقّاً در نزد من پوستى است كه هفتاد ذراع طول دارد، املاء رسول خدا صلَّى اللَه علیه و آله‌