امام شناسی ج14

 پیغمبران و اوصیاى پیغمبران است.»

 گفتم: هَذَا وَ اللَهِ هُوَ الْعِلْمُ! «این است قسم به خدا آن علم حقیقى.»

 فرمود: إنَّهُ لَعِلْمٌ وَ مَا هُوَ بِذَاکَ. «آن علم است و لیكن آن علم حقیقى و واقعى نیست.»

 و پس از آن حضرت ساعتى سكوت نمود و سپس فرمود: وَ إنَّ عِنْدَنَا لَمُصْحَفَ فَاطِمَةَ، وَ مَا یُدْرِیهِمْ مَا مُصْحَفُ فَاطِمَةُ؟ قَالَ: فِیهِ مِثْلُ قُرْآنِکُمْ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. وَ اللَهِ مَا فِیهِ مِنْ قُرْآنِکمْ حَرْفٌ وَاحِدٌ. إنَّمَا هُوَ شَىْ‌ءٌ أمْلاهُ اللَهُ عَلَیهَا وَ أوْحَى إلَیهَا.

 «و حقّاً در نزد ما مصحف فاطمه مى‌باشد، و چه مى‌دانند: مصحف فاطمه چیست؟! حضرت فرمود: در آن به قدر سه برابر بزرگى و مقدار قرآن شما حجم و مطلب است، و قسم به خدا از این قرآن حرف واحدى هم در آن نیست، بلكه آن چیزى است كه خداوند بر فاطمه إملاء نموده و الهام فرستاده است.»

 گفتم: هَذَا وَ اللَهِ هُوَ الْعِلْمُ! «قسم به خدا علم این است.»

 فرمود: إنَّهُ لَعِلْمٌ وَ لَیسَ بِذَاکَ. «آن علم است و لیكن آن علم حقیقى نیست.»

 ابو بصیر مى‌گوید: پس از این حضرت ساعتى ساكت شد، و پس از آن فرمود: إنَّ عِنْدَنَا لَعِلْمَ مَا کَانَ وَ مَا هُوَ کَائنٌ إلَى أنْ تَقُومَ السَّاعَةُ.

 «حقّاً در نزد ما علم كائنات گذشته، و علم كاینات حال و آینده تا روز قیام ساعت است.»

 گفتم: فدایت گردم قسم به خدا علم این است!

 فرمود: إنَّهُ لَعِلْمٌ وَ مَا هُوَ بِذَاکَ. «این علم است ولى آن علم اصیل و حقیقى نیست.»

 گفتم: فدایت شوم! پس آن علم حقیقى كدام است؟!

 قَالَ: مَا یَحْدُثُ بِاللَّیلِ وَ النَّهَارِ، الأمْرُ بَعْدَ الأمْرِ، وَ الشَّىْ‌ءُ بَعْدَ الشَّىْ‌ءِ إلَى یوْمِ‌