امام شناسی ج14

(صاحب‌الامر) براى كشتن آن را مى‌گشاید.

 در این حال عبد اللَه بن أبى یعفور گفت: خدا امور تو را به صلاح برساند، آیا این مطالب را بنى حسن مى‌دانند؟!

 گفت: آرى به خدا قسم مى‌دانند همان طور كه مى‌دانند: شب شب است و روز روز است، و لیكن حَسَد و دنیاطلبى بر ایشان غالب شده است؛ و اگر حقّ را مى‌طلبیدند هر آینه براى آنان بهتر بود.»

 دوّم از «بصائر الدّرجات» از ابن یزید، و محمّد بن حسین، از ابن ابى عُمَیر، از ابن اُذَیْنَة، از على بن سعید كه گفت: من در نزد حضرت صادق علیه السَّلام نشسته بودم، و جمعى دیگر از اصحاب ما نزد او بودند كه مُعَلَّى بن خُنَیْس گفت: فدایت شوم! چقدر به تو از حَسَن بن حسن آزار رسیده است!

 و پس از آن طیار گفت: فدایت شوم وقتى كه من در میان كوچه‌ها راه مى‌رفتم دیدم كه: محمد بن عبد اللَه بن حسن بر روى الاغى سوار است و جماعتى از زیدیّه اطراف او هستند، در این حال به من گفت:

 اَیُّهَا الرَّجُلُ إلَىَّ إلَىَّ! فَإنَّ رَسُولَ اللَهِ صلَّى اللَه علیه و آله قَالَ: مَنْ صَلَّى صَلَاتَنَا وَ اسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا وَ أکَلَ ذَبِیحَتَنَا فَذَاکَ الْمُسْلِمُ الَّذی لَهُ ذِمَّةُ اللَهِ وَ ذِمَّةُ رَسُولِهِ. مَنْ شَاءَ أقَامَ، وَ مَنْ شَاءَ ظَعَنَ!

 فَقُلْتُ لَهُ: اتَّقِ اللَهَ، وَ لَا تَغُرَّنَّکَ هَؤلاءِ الَّذِینَ حَوْلَکَ!

 «اى مرد بیا به سوى من! بیا به سوى من! چرا كه رسول خدا صلى اللَه علیه و آله گفته است: كسى كه نماز ما را بجا بیاورد، و به سوى قبلۀ ما رو بنماید، و ذبیحۀ ما را بخورد، او مسلمان است كه براى اوست ذمّۀ خدا و ذمّۀ رسول او. هر كس مى‌خواهد درنگ نماید، و هر كس مى‌خواهد حركت كند و برود!

 من به او گفتم: تقواى خدا را پیشه گیر، و این كسانى كه اطراف تو را گرفته‌اند تو را فریب ندهند!»

 حضرت صادق علیه السّلام به طیار گفتند: تو به او چیز دگرى نگفتى؟! گفت: نه!

 قَالَ: فَهَلَّا قُلْتَ: إنَّ رَسُولَ اللَهِ صلى اللَه علیه و آله قَالَ ذَلِکَ وَ الْمُسْلِمُونَ مُقِرُّونَ له بِالطَّاعَةِ، فَلَمَّا قُبِضَ‌