امام شناسی ج14

 اوّل از «بصائر الدّرجات» از احمد بن محمّد از على بن حَكَم، از حسین بن‌ أبى العَلا روایت مى‌كند كه گفت: شنیدم از حضرت صادق علیه السّلام كه مى‌گفت:

 إنَّ عِنْدِىَ الْجَفْرَ الأبْیَضَ. قَالَ: قُلْنَا: وَ أىُّ شَىْ‌ءٍ فِیهِ؟!

 قَالَ: فَقَالَ لِى: زَبُورُ دَاوُدَ وَ تَوْرَاةُ مُوسَى وَ إنْجِیلُ عِیسَى وَ صُحُفُ إبْرَاهِیمَ وَ الْحَلَالُ وَ الْحَرامُ؛ وَ مُصْحَفُ فَاطِمَةَ، مَا أزْعُمُ أنَّ فِیهِ قُرْآناً، وَ فِیهِ مَا یَحْتَاجُ النَّاسُ إلَینَا وَ لَا نَحْتَاجُ إلَى أحَدٍ حَتَّى أنَّ فِیهِ الْجَلْدَةَ وَ نِصْفَ الْجَلْدَةِ وَ ثُلْثَ الْجَلْدَةِ وَ رُبْعَ الْجَلْدَةِ وَ أرْشَ الْخَدْشِ؛ وَ عِنْدِى الْجَفْرُ الأحْمَرُ.

 «در نزد من جفر أبیض (سپید) موجود است. مى‌گوید: گفتیم: در آن چه چیز است؟! راوى كه ابن أبى العلاست مى‌گوید: سپس حضرت به من گفت: زبور داود و تورات موسى و انجیل عیسى و صُحُف ابراهیم و حلال و حرام؛ و مُصْحف فاطمه، و من چنان نمى‌دانم كه در مصحف فاطمه قرآنى باشد؛ و در آن است جمیع آنچه مردم به ما احتیاج دارند، و ما احتیاج به أحدى نداریم، تا به جائى كه در آن پاداش عمل زشتى كه به قدر یك تازیانه است و نیم تازیانه و یك سوّم تازیانه و یك چهارم تازیانه، و غرامت خراش پوست بدن موجود است. و در نزد من جفر أحمر (سرخ) موجود است.»

 قَالَ: قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ أىُّ شَىْ‌ءٍ فِى الْجَفْرِ الأحْمَرِ؟!

 قَالَ: السِّلَاحُ وَ ذَلِکَ إنَّهَا یفْتَحُ لِلدَّمِ، یَفْتَحُهُ صَاحِبُ السَّیفِ لِلْقَتْلِ.

 فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَهِ بْنُ أبِى یَعْفُورٍ: أصْلَحَکَ اللَهُ فَیعْرِفُ هَذَا بَنُو الْحَسَنِ؟!

روایات وارده دربارۀ جفر

 قَالَ: إى وَ اللَهِ کَمَا یَعْرِفُ اللَیْلَ أنَّهُ لَیْلٌ وَ النَّهَارَ أنَّهُ نَهَارٌ؛ وَ لَکِنْ یحْمِلُهُمُ الْحَسَدُ وَ طَلَبُ الدُّنْیا؛ وَ لَوْ طَلَبُوا الْحَقَّ لَکَانَ خَیراً لَهُمْ.¹

 «گفت: گفتم: فدایت شوم در جفر أحمر چه چیز است؟!

 فرمود: سلاح، و آن براى خونریزى و جنگ باز مى‌شود، و صاحب شمشیر