امام شناسی ج14

 این صحیفه نزد أمیر المؤمنین علیه السّلام بود، و ابن عبّاس آن را در ذى قار نزد وى دیده است و به آن حضرت گفتند: بخوان براى من این صحیفه را! پس أمیرالمؤمنین علیه السّلام آن را براى او قرائت نمود، و چون به داستان مقتل حسین علیه السّلام رسید و كسى كه وى را به قتل مى‌رساند، أمیرالمؤمنین علیه السّلام به شدّت گریست و سپس صحیفه را درهم پیچید. (این مطلب در مجلّد هشتم از «بحار الانوار» كمپانى،ب 2 ص ١٦ وارد است.)

 محدّث قمّى مى‌فرماید: أقُولُ: ظاهراً اشاره به این صحیفه نموده است ابن عبّاس در هنگامى كه به واسطۀ عدم یارى و نصرت امام حسین علیه السّلام مورد مؤاخذه واقع شد، آنجا كه گفت: إنَّ أصْحَابَ الْحُسَینِ لَمْ یَنْقُصُوا رَجُلًا وَ لَمْ یزِیدُوا؛ نَعْرِفُهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ مِنْ قَبْلِ شُهُودِهِمْ!

 «اصحاب امام حسین یك نفر در میانشان كم و زیاد نمى‌شود. ما آنها را به اسامى شان پیش از شهادتشان مى‌شناسیم.»

و محمّدبن حنفیّه گفت: وَ إنَّ أسْمَاءَ أصْحَابِهِ عِنْدَنَا لَمَکْتُوبُونَ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أسْمَاءِ آبَائِهِمْ.

«أسامی أصحاب امام حسین علیه السّلام نزد ما نوشته شده‌اند به اسمهای خودشان و اسمهای پدرانشان»

 و ظاهراً این صحیفه همان دیوانى است كه بار شترى بود كه با امام حسن علیه السّلام بود و هر جا مى‌رفت با خود مى‌برد و از آن جدا نمیشد. و بیان این صحیفه در مادّۀ حَذَفَ گذشت.¹

 مجلسى رضى اللَه عنه ـ در «بحار الانوار» جمیع احادیثى را كه در باب علم جَفْر وارد شده است گرد آورده است. بعضى از آنها ظهور دارند در اینكه: مراد از این علم، علم به احكام و شرایع است؛ و آن را جَفر گویند به سبب آنكه روى پوست گوسفند نوشته شده است. و بعضى از آنها ظهور دارند در اینكه: مراد از این علم اطّلاع بر حوادث ایّام و مَغیبات است كه از روى حساب مشخّص مى‌گردد. و ما در اینجا به طور انتخاب شش روایت از دستۀ اوّل، و شش روایت از دستۀ دوّم را ذكر مى‌نمائیم و پس از آن در محصّل و مُفاد آنها به بحث مى‌پردازیم. امّا دستۀ اوّل: