امام شناسی ج14

مصرى در كتاب تحقیقى و مبتكرانۀ خود به نام‌ «شَیخُ الْمَضِیرة أبُوهُرَیْره دَوْسى» در تحت عنوان مَا رَوَاهُ عَلِىٌّ چنین آورده است:

 على اوّلین كسى است كه اسلام آورد و در دامان پیغمبر پرورش یافت و قبل از بعثت در تحت كنف او زندگى نمود، و بازوانش در دامن وى استحكام یافت، و پیوسته با او بود در سفر و حضر، و أبداً از وى مفارقت ننمود تا پیامبر به رفیق أعلى انتقال پیدا كرد.

 و اوست پسر عموى او، و شوهر دختر او: فاطمة الزَّهراء. در تمام غزوات و مشاهد حضور داشت غیر از غزوۀ تبوك، چرا كه رسول خدا او را به جانشینى خود بر شهر مدینه و اهل مدینه نصب فرمود؛

 فَقَالَ: یا رَسُولَ اللَهِ! أ تُخَلِّفُنِى فِى النِّسَاءِ وَ الصِّبْیانِ؟!

 فَقَالَ رَسُولُ اللَهِ: أ مَا تَرْضَى أنْ تَکُونَ مِنِّى بِمَنْزِلَةِ هَرُونَ مِنْ مُوسَى إلَّا أنَّهُ لَا نَبِىَّ بَعْدى.

 «و على به رسول اللَه گفت: اى رسول خدا! آیا تو مرا در مدینه با زنان و بچگان باقى مى‌گذارى؟!

 رسول خدا فرمود: آیا راضى نیستى كه منزلۀ تو نسبت به من مانند منزلۀ هارون با موسى باشد، به جز آنكه پس از من پیامبرى نخواهد بود؟!»

 این روایت را شیخین و ابن سَعْد¹ تخریج نموده اند.

 و اگر على رضى اللَه عنه كه مردى با فهم و باهوش و با درایت و با حافظه بود و ربیب و دست پروردۀ پیغمبر بود، هر روز از آنحضرت فقط یك حدیث مى‌شنید ـ در حالى كه مى‌دانیم با پیامبر بیش از ثُلْثِ قرن با موفّقیّت و رُشد گذرانید ـ ، تحقیقاً مقدار روایاتى كه باید روایت كند از دوازده هزار حدیث بیشتر مى‌شد.

 این در صورتى است كه هر روز فقط یك روایت حدیث نماید، پس بر خاطر تو چه‌