امام شناسی ج14

حضرت به او احترام مى‌گذاردند] ـ پس در مسأله‌اى با همدگر اختلاف نمودند. در این حال حضرت ابو جعفر گفتند: یا بُنَىَّ قُمْ فَأَخْرِجْ کِتَابَ عَلِىٍّ! «اى نور دیده، پسرم برخیز و كتاب على را بیرون بیاور!»

 فَأَخْرَجَ کتَاباً مُدْرَجاً [مَدْرُوجاً] عَظِیماً فَفَتَحَهُ وَ جَعَلَ یَنْظُرُ حَتَّى أخْرَجَ الْمَسْألَةَ. فَقَالَ أبُو جَعْفَرٍ: هَذَا خَطُّ عَلِىٍّ [علیه السّلام‌] وَ إمْلاءُ رَسولِ اللَهِ صلَّى اللَه علیه و آله.

 «پسر حضرت باقر (ظاهراً حضرت صادق) برخاست و كتاب پیچیده ‌شدۀ بزرگى را بیرون آورد. و حضرت آن را گشودند و شروع كردند به نظر كردن در آن تا آنكه آن مسأله را بیرون كشیدند. و سپس حضرت امام باقر فرمودند: این است خطّ على [علیه السّلام‌] و املاء رسول خدا صلى اللَه علیه و آله.»

 وَ أقْبَلَ عَلَى الْحَکَمِ وَ قَالَ: یا أبَا مُحَمَّدٍ! اذْهَبْ أنْتَ وَ سَلمَةُ وَ الْمِقْدَادُ [أبُو الْمِقْدَامِ‌] حَیثُ شِئْتُمْ یَمِیناً وَ شِمَالًا، فَوَاللَهِ لَا تَجِدُونَ الْعِلْمَ أوْثَقَ مِنْهُ عِنْدَ قَوْمٍ کانَ یَنْزِلُ عَلَیهِمْ جِبْرائیلُ [علیه السّلام‌] ـ الحدیث.¹

 «و سپس روى به حَكَم نمودند و گفتند: اى أبو محمّد! تو با سَلمه و با مقداد [أبو المِقدام‌] هر كجا كه مى‌خواهید به راست و به چپ گردش كنید! سوگند به خدا كه علم را موثَّق‌تر و مطمئن‌تر از این كه در خاندان قومى كه جبرائیل بر آنها فرود مى‌آمده است مى‌باشد نخواهید یافت!»

 و روایات از اهل بیت دربارۀ این كتاب (جامعه) فوق حدّ إحصاء است، بسیارى از آنها را محمّد بن حسن صفّار در كتاب «بَصائر الدّرجات» تخریج نموده است.

 كتاب «بصائر الدّرجات» از اصول قدیمه مى‌باشد كه در زمان بُخارى صاحب كتاب «صحیح» موجود بوده است و در كشور ایران به طبع رسیده است.²