امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
مرتب سازی:
امام شناسی ج14
216گفتار آیةاللَه حسن صدر در تقدّم شیعه در تدوین
محقّق عظیم و فقیه خبیر عالم عصر أخیر سید حسن صَدْر در كتاب «تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام» مىفرماید: شیعه اوّلین گروهى بودند كه به جمع آثار و اخبار نبوى و سنّت محمّدى در عصر خلفاء نبىّ مختار ـ علیه و علیهم الصّلوة و السّلام پرداختند و در این امر تقدّم داشتند.
ایشان در امر كتابت و تصنیف به امامشان حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام اقتدا كردند چون آن حضرت در عصر رسول خدا صلَّى اللَه علیه و آله تصنیف نمود.
شیخ ابو العبّاس نجاشى در ترجمۀ محمّد بن عُذافِر مىگوید:1 به ما خبر داد محمّد ابن جعفر و گفت: به ما خبر داد احمد بن محمّد بن سعید، از محمّد بن احمد بن حسن، از عَبّاد بن ثابت، از [أبو مریم] عبد الغفّار بن قاسم از عذافر صَیرفى كه گفت:
من با حَكَم بن عُیَیْنه [عُتَیبَه] نزد ابو جعفر محمّد بن علىّ الباقر علیهما سلام بودیم و او شروع كرد از حضرت سؤال نمودن ـ و حضرت پیوسته از او ناخوشایند بودند [و
- اين روايت را در «رجال نجاشى» (طبع انتشارات جامعۀ مدرّسين قم، ص ٣٦٠) تحت رقم ٩٦٦ آورده است، مگر آنکه در چند مورد با نسخۀ «تأسيس الشّيعة» اختلاف دارد که در هر مورد داخل قلّاب تذکر داده مىشود. (م)