
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
214«در نزد من صحیفهاى است كه در آن نوزده صحیفه مىباشد، و آن را رسول خدا صلى اللَه علیه و آله عطا نموده است.»
و نیز از «بصائر الدّرجات» از محمد بن عبد الحمید، از یعقوب بن یونس، از مُعَتِّب روایت است كه گفت: أخْرَجَ إلَینَا أبُو عَبْدِ اللَهِ علیه السّلام صَحِیفَةً عَتِیقَةً مِنْ صُحُفِ عَلِى علیه السّلام فَإذَا فِیهَا مَا نَقُولُ إذَا جَلَسْنَا لِنَتَشَهَّدَ.1
«حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام صحیفۀ عتیقه (قدیمى) اى را براى ما بیرون آوردند از صحیفههاى على علیه السّلام و در آن بود آنچه ما در حال جلوس براى تشهّد مىگوئیم.»
و نیز از «بصائر الدّرجات» از محمّد بن عیسى، از فضاله، از أبان، از ابو شیبه، از حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام روایت مىكند كه فرمود:
ضَلَّ عِلْمُ ابْنِ شُبْرُمَةَ عِنْدَ الْجَامِعَةِ، إنَّ الْجَامِعَةَ لَا تَدَعُ لأَحَدٍ کَلَاماً. فِیهَا عِلْمُ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ. إنَّ أصْحَابَ الْقِیاسِ طَلَبُوا الْعِلْمَ بِالْقِیاسِ فَلَمْ یزِدْهُمْ مِنَ الْحَقِّ إلَّا بُعْداً؛ وَ إنَّ دِینَ اللَهِ لَا یُصَابُ بِالْقِیاسِ.2
«در برابر كتاب جامعه، علم پسر شبرمه گم شده است. كتاب جامعه براى أحدى جاى سخن باقى نمىگذارد. در آن علم حلال و حرام مىباشد. طرفداران عمل به قیاس، علم خود را از قیاس طلب مىكنند، بنابراین جز دورى از واقع و فتواى صحیح چیزى دستگیرشان نمىشود. و حقّاً و حقیقةً دین خدا با قیاس به دست نمىآید.»
و نیز از «بصائر الدّرجات» از محمد از حسین بن سعید از محمد بن ابى عُمَیر از محمد بن حكیم از حضرت ابو الحسن موسى بن جعفر علیهما السَّلام روایت مىكند كه فرمود: إنَّمَا هَلَکَ مَنْ کَانَ قَبْلَکُمْ بِالْقِیاسِ، وَ إنَّ اللَهَ تَبَارَک وَ تَعَالَى لَمْ یَقْبِضْ نَبِیَّهُ حَتَّى
- همين مصدر از طبع کمپانى ص ٢٨٠ و ص ٢٨٢ و از طبع حيدرى ص ٢٤ و ص ٢٥ و ص ٣٣. و «بصائر الدّرجات» ص ٤٠.
- همان
