امام شناسی ج14

نُصَلِّى و نَسْجُدُ، و إلَیکَ نَسْعَى و نَحْفِدُ، نَرْجُو رَحْمَتَکَ و نَخْشَى عَذَابَکَ الجدَّ، إنَّ عَذَابَکَ بِالکافِرِینَ مُلحَقٌ‌ ـ انتهى.

 در این روایت نیز با راوى مسامحه مى نمائیم در آنچه با او در روایت اوّل مسامحه نمودیم؛ و لیكن معنى جدّ در اینجا چیست؟! آیا به معنى عظمت و یا غنا و بى نیازى (جَدّ) است؟! یا ضدّ هَزْل و شوخى (جِدّ) است؟! و یا نیاز به سَجْع و وزنِ كلام آن را آورده است؟! آرى در روایت عُبَید: نَخْشَى نِقْمَتَکَ، و در روایت عبد اللَه: نَخْشَى عَذَابَکَ‌ آمده است.

 و دیگر آنكه نكته در تعبیر به قوله: مُلْحَقٌ‌ كدام است؟! و وجه مناسبت و صحّت تعلیل براى خوف مؤمن از عذاب خدا به آنكه عذاب خدا به كافران مُلْحَق میگردد چه مى باشد؟! بلكه این عبارت مناسب با تعلیل براى آن مى باشد كه: مؤمن از عذاب خدا نمى ترسد، چرا كه عذاب خدا به كافران مُلْحَق مى شود.

 امر پنجم: و از آنچه به كرامت و مجد و عُلُوّ شأن قرآن مجید چسبانیده اند، چیزى است كه در «فصل الخطاب» از كتاب «دبستان المذاهب» نقل نموده است كه و ى نسبت به شیعه داده است كه ایشان میگویند: إحراق مصاحف سبب اتلاف سوره هائى از قرآن گردید كه در فضل على علیه السلام و أهل بیت او نازل شده بود.

 از آنهاست این سوره و در اینجا كلامى را مى آورد كه در فواصِل، مشابه بیست و پنج آیه مى باشد كه از فقراتى از قرآن كریم بر اُسلوب آیات آن تلفیق شده است. اینك بشنو آنچه را كه از غلط در آن آیات مى باشد گذشته از ركیك بودن اُسلوب تلفیقى آن!

 از جملۀ اغلاط آن این است: «وَ اصْطَفَى مِنَ الْمَلَائِکَةِ وَ جَعَلَ مِنَ الْمُؤمِنینَ اُولئِکَ فِى خَلْقِهِ‌.» «و برگزید از فرشتگان، وقرار داد از مؤمنان، ایشان هستند در خلق او.» چه چیز را خداوند از فرشتگان برگزید؟! و چه چیز را از مؤمنان قرار داد؟! و معنى ایشانند در خلق او چه مى باشد؟!

 و از جملۀ اغلاط آن این است: «مَثَلُ الَّذِینَ یُوفُون بِعَهْدِکَ إنِّى جَزَیْتُهُمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ.» «مثل كسانى كه به عهد تو وفا می‌نمایند، حقّاً من آنان را جنّات نعیم‌