امام شناسی ج14

بى نیاز نمى‌بینم از سكوت از آنها و رها نمودنشان در سبد كاغذهاى باطله؛ اگر نبود حملۀ فراگیر و همه‌جانبۀ برخى از نویسندگان و مؤلّفان، از آنان كه ادّعاى تمسّك به سنّت نبویّه را دارند، و پشت سرشان ادارات معروف و دوائر مشهورى است كه آنان را تغذیۀ مالى مى‌كنند و به إقدام بر طعن و تكفیر شیعه خصوصاً پس از پیروزى انقلاب و ثورۀ اسلامیّه در ایران تشویق نموده و وا مى‌دارند.

 بنابراین من به این كسان مى‌گویم: اتَّقُوا اللَهَ فِى إخَوانِکُمْ‌ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً.¹

 «در عصمت و حراست خدائى در آئید دربارۀ برادرانتان، و همگى به ریسمان خدا متمسّك گردید، و جدا جدا نشوید، و به یاد آورید نعمت خدا را كه بر شما ارزانى داشت در زمانى كه شما دشمنان هم بودید، پس خداوند در میان دلهاى شما الفت افكند و شما در سایۀ نعمت خداوندى برادران هم شدید».

بحث مفصّل و عالمانۀ علّامۀ بلاغى در عدم تحریف قرآن‌

 فقیه علیم و عالم عَیلم علّام در عصر أخیر ما، افتخار شیعه و جامعۀ انسانیّت، آیة اللَه معظّم شیخ جواد بلاغى نجفى، بحثى بسیار نفیس و جامع و گسترده در أطراف و جوانب تحریف قرآن فرموده است و چون فعلًا بحث ما پیرامون این موضوع مى‌باشد، دریغ است كه صفحات این نوشته را به تحریر و ایراد آن مطالب زرافشان كه پس از سالها هنوز چون أشعّۀ خورشید تابان بر صفحات افق و آسمان نیلگون علم و معرفت مى‌تابد، آراسته ننمائیم، و از باب وَ خِتامُهُ مِسْكٌ به مشام جان از رائحۀ طیّبۀ این شراب بهشتى با این طعم خاص و ذوق مخصوص چیزى واصل و عائد نگردد. او در مقدّمۀ تفسیر ارزشمند و گرانمایۀ خود به نام «آلاءُ الرّحمن فى تفسیر القرآن» در فصل دوّم، پس از بیان أمر أوّل تحت عنوان اضطراب روایات در جمع قرآن،