
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
172دهند.1
و در روایتى است كه پس از خواندن آیه، أبو درداء گفت: دهان رسول اللَه به دهان من این طور خواند، أمَّا این جماعت پیوسته طورى با من برخورد كردند كه نزدیك بود مرا از آن قرائت برگردانند2.
و این روایات همگى دلالت دارند بر آنكه قرآنى كه در دست ماست در آن كلمۀ «وَ مَا خَلَقَ» زیاد شده است.
و بخارى در «صحیح» خود با سندش از ابن عبّاس تخریج كرده است كه: عمر بن خطّاب گفت: خداوند محمّد صلى اللَه علیه و آله و سلّم را به حقّ برانگیخت، و بر او كتاب را نازل نمود؛ و از جمله آنچه نازل شده بود آیۀ رَجْم بود. ما آن آیه را خواندیم و فهمیدیم و حفظ نمودیم، فلذا رسول خدا صلى اللَه علیه و آله و سلّم رَجْم كرد و ما هم بعد از او رَجْم كردیم. بنابراین من نگرانم از اینكه اگر زمانى بگذرد، گویندهاى بگوید: وَ اللَهِ ما آیۀ رَجْم را در كتاب اللَه نیافتیم؛ پس گمراه شوند به تَرْک فَرِیضَةٍ أنْزَلَهَا اللَهُ. و رجم در كتاب خدا حقّ است بر كسى كه زناى مُحْصِنَه كند خواه مرد باشد و خواه زن در صورتى كه بَیّنه قائم شود، و یا آبستنى و [یا] اعتراف وجود داشته باشد.
از این گذشته ما در زمان رسول خدا این طور بود كه در كتاب خدا مىخواندیم:
أنْ لَا تَرْغَبُوا عَنْ آبَاءکُمْ فَإنَّهُ کُفْرٌ بِکُمْ أنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائکُمْ ـ أوْ ـ إنَّ کُفْراً بِکُمْ أنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائکُمْ.3
«نباید از پدرانتان إعراض كنید چرا كه تحقیقاً كفر است براى شما إعراض كردن از پدرانتان ـ یا ـ حقیقةً كفر است براى شما اینكه از پدرانتان إعراض كنید.»
و مسلم در صحیحش در باب لَوْ أنَّ لِابْن آدمَ وادِیَینِ لَابْتَغَى ثالِثاً4 تخریج كرده
- «صحيح» بخارى، ج ٤، ص ٢١٦. [تعليقه]
- «صحيح» بخارى، ج ٤، ص ٢١٨، (باب مناقب عبد اللَه بن مسعود). [تعليقه]
- «صحيح» بخارى، ج ٨، ص ٢٦ (رجم الحبلى من الزّنا إذا أحْصَنَت). [تعليقه]
- «صحيح» مسلم، ج ٣، ص ١٠٠.
