امام شناسی ج14

قرآن را بخوانم پس خواند: لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ‌ و در آن خواند:

 وَ لَوْ أنَّ ابْنَ آدَمَ سَألَ وَادِیاً مِنْ مَالٍ فَاُعْطِیه لَسَألَ ثانیاً، فلو سأل ثانیاً فَاعْطِیهِ لَسَألَ ثَالِثاً، وَ لَا یَمْلأ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إلَّا التُّرَابُ، وَ یتُوبُ اللَهُ عَلَى مَنْ تَابَ، وَ إنَّ ذَلِکَ الدِّینَ الْقَیِّمَ عِنْدَ اللَهِ الْحَنَفِیَّةُ غَیرُ المُشْرِکَةِ وَ لَا الْیَهودیَّةُ وَ لَا النَّصْرَانِیَّةُ، وَ مَنْ یَفْعَلْ خَیراً فَلَنْ یُکفَرَهُ.¹

 «نبوده‌اند آن كسانى كه كافر شده‌اند از أهل كتاب ... و در این سوره پیغمبر خواند: و اگر پسر آدم یك وادى و بیابان از مال بخواهد و من آن را به او بدهم تحقیقاً براى بار دوم سؤال مى‌كند و مى‌خواهد. پس اگر بار دوم بخواهد و من به او بدهم تحقیقاً براى بار سوم سؤال مى‌كند و مى‌خواهد. و شكم پسر آدم را پر نمى‌كند مگر خاك؛ و خداوند رجوع و توبۀ كسى را كه به وى رجوع و توبه كند قبول مى‌نماید، و تحقیقاً آن دین قیم و استوار نزد خداوند دین حَنَفیّه (حنیفیّه - ص) است، نه مشركه، و نه یهودیّه و نه نصرانیّه؛ و كسى كه كار خیرى انجام دهد دربارۀ عملش ناسپاسى نمى‌شود (جزایش را مى‌گیرد).»

 و حافِظ ابن عَسَاكِر در ترجمۀ اُبىّ بن كَعْب تخریج نموده است كه: أبودرداء با چندین نفر از أهل دمشق به مدینه رهسپار شد و در مدینه بر عمر بن خطّاب این آیه را قرائت نمود:

 إنْ (إذْ ـ ص) جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجاهِلِيَّةِ وَ لَوْ حَمِیتُمْ کمَا حَمُوا لَفَسَدَ الْمَسْجِدُ الْحَرَامُ‌.²

 «بدرستى كه [آنگاه كه‌] قرار دادند آن كسانى كه كافر شده‌اند در دلهایشان تعصّب را تعصّب جاهلیّت را؛ و اگر شما تعصّب به خرج میدادید همان طور كه ایشان تعصّب‌