
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
12روحانى این شهر مقدّس بحثى را در تحت عنوان ولایت فقیه در حکومت اسلام شروع نمود، به طور متوسّط، نه آنقدر مختصر كه مطلبى به دست نیاید و نه آنقدر مفصّل كه رشته بدر رود، و در مدّت سه ماه كه چهل و هشت جلسۀ كامل را استیعاب نمود، در میان گذارده شد؛ و الحمدللّه روى مطالب معنونه بحث كافى و وافى به عمل آمد و سپس تحریر و در چهار مجلّد براى طبع آماده شد.
در ماه رجب المرجّب یكهزار و چهارصد و دوازده حقیر كتابى را به نام «رُوح مُجَرَّد»: یادنامۀ حاجّ سید هاشم حدّاد قُدّسسرّه شروع نموده و مدّت تدوینش سه ماه به طول انجامید. چون حضرت معظّمله رَضِىَاللَهُعنهُ از شاگردان أقدم و أسبق و أفضل فردوس وسادۀ آیة الحقّ و العرفان و سند الحكمة و الایقان: مرحوم آیة اللَه حاج سید میرزا على آقاى قاضى قدس سرّه بودهاند و از گرامىترین اساتید حقیر در مباحث اخلاق و عرفان محسوب مىشدند، لهذا این كتاب به شماره ٤ از سلسلۀ دورۀ علوم و معارف اسلام كه در قسمت اخلاق و فلسفه و عرفان است انتشار مىیابد؛ كما آنكه دورۀ كتاب «ولایت فقیه در حكومت اسلام» به شمارۀ ٦ از این دوره انتشار مىیابد كه شامل مباحث علمى و مسائل فقهى مىباشد.
خدا را سپاسگزاریم كه توفیق مرحمت فرمود و خامۀ حقیر را در این أمدِ غیر بعید به تحریر و نگارش این مسائل به جریان انداخت؛ و اینك بحمد اللَه كه روز عید سعید غدیر خمّ از سنۀ یكهزار و چهارصد و دوازده هجریّۀ قمریّه مىباشد شروع به مجلّد چهاردهم از «امامشناسى» را كه به شمارۀ ٢ از دورۀ علوم و معارف اسلام مشخّص گردیده است مقدّر فرمود. وَ مَا تَوْفِیقِى إلَّا بِاللَهِ عَلَیهِ تَوَکَّلْتُ وَ إلَیهِ اُنیبُ. الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِى هدیٰنَا لِهَذَا وَ مَا کُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْ لَا أنْ هَدَانَا اللَهُ. الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِى جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکینَ بِوَلایةِ أمیرِ الْمُؤمِنینَ علیه السلام.
هست بى شبهه خَطا چون بر بُتان نام خدا *** بر کسى غیر از تو إطلاقِ أمیر المؤمنین
