
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
11مقدّمۀ مؤلف
بسم اللَه الرّحمن الرّحیم
مقدّمه
للّه الحمد و له المنّة جلد سیزدهم «امامشناسى» از دورۀ علوم و معارف اسلام در روز بیست و پنجم شهر مبارك رمضان سنۀ یكهزار و چهارصد و ده هجریّۀ قمریّه به پایان رسید، و این جلد فقط بحث در پیرامون حدیث ثَقَلَیْن را استیعاب نمود؛ و از جهت سَنَدْ تواتر، و از جهت دلالَتْ وضوحِ آن در عصمت و همتا بودن أئمّۀ طاهرین (صلوات اللَه و سلامه علیهم) با قرآن كریم و حجّیت كلامشان تا روز بازپسین به اثبات رسید. ازاینرو نگارنده مىبایست بدون فاصله و درنگ از خداوند متعال مدد مىجست تا جلد چهاردهم شروع گردد و در بقیۀ مباحثى دربارۀ امامت كه شرح آن مختصراً در مقدّمۀ مجلّد سیزدهم آمده است بحث و تحقیق به عمل آید.
امّا چون كتاب «وظیفۀ فرد مسلمان در إحیاى حكومت اسلام» كه حاوى مطالبى ضمن بحث با رفقاى صمیمى و أخلّاء روحانى بلدۀ طیّبۀ أرض أقدس مشهد رضوى (على شاهدها آلاف التّحیّة و الإكرام) بود، در شهر شوال المكرّم همان سال یعنى ١٤١٠ تحریر و سپس انتشار یافت، و در آنجا اشاره شده بود كه این مباحث ادامه دارد و این كتاب باید مجلّد أوّل و ابتدائى دروسى به دنبالۀ آن در حكومت اسلام قرار گیرد؛ لهذا از طرفى براى تتمیم مباحث سابقه، و از طرف دیگر چون این مباحث بعینها از حكومت امام و ولایت فقیه بحث مىنمود، و این خود یكى از مطالب موعودۀ در مجلّد چهاردهم به شمار مىرفت، بنابراین اساس پس از ماه مبارك رمضان سنۀ یكهزار و چهارصد و یازده با اخوان طلّاب دینى و أكارم فضلاى
