امام شناسی ج14

مى‌یابیم قرآنى را كه در دست ماست فاقد هیچ گونه از این معانى ذكر نیست.

 و از آنجا كه ذكر از جامع‌ترین صفات است براى دلالت بر شئون قرآن، در آیاتى كه خبر داده است در آنها از اینكه او قرآن را از بطلان و تغییر و تحریف حفظ مى‌كند از آن تعبیر به لفظ ذِكْر نموده است همچون كلام او تعالى و تقدّس‌ إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقَى‌ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيَمَةِ اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ.

 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جاءَهُمْ، وَ إِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ (فصلت، آیه ٤٠ تا ٤٢)

 «حقّاً كسانى كه در آیات ما إلحاد مى‌ورزند بر ما پنهان نیستند. آیا آن كسى كه در آتش دوزخ افكنده مى‌شود بهتر است یا آن كسى كه با ایمنى و مصونیّت در روز قیامت مى‌آید؟! بجاى بیاورید هر عملى را كه دلتان مى‌خواهد، زیرا كه وى به آنچه شما انجام مى‌دهید آگاه است!

 حقّاً كسانى كه به ذِكْر كفر ورزیدند پس از آنكه به سویشان آمد (در خسران و خطرى عظیم مى‌باشند)؛ و حقّاً این قرآن كتاب عزیز و غیر قابل انفعال و محكم و استوارى است كه باطل نه از رو بروى او، و نه از پشت سر او بدان روى نمى‌آورد. این قرآن از سوى خداوند حكیم و حمید به تدریج فرود آمده است.»

 در اینجا خداى تعالى بیان فرموده است كه: قرآن از جهت آنكه ذكر است باطل بر او غلبه نمى‌كند و در او داخل نمى‌گردد، نه در زمان حال و نه در زمان استقبال، نه به إبطال و نه به نَسْخ، و نه به تغییر و یا تحریفى كه موجب زوال وصف ذِكْریَّت از آن شود.

 و همچون كلام او تعالى و تقدّس:

 إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌. (سوره الحجر، آیۀ ٩)

 «ما تحقیقاً ذكر را نازل نمودیم، و ما تحقیقاً حافظان و پاسداران آن مى‌باشیم.»

 در اینجا أیضاً ملاحظه مى‌شود كه: خداوند به قرآن لفظ ذِكْر را إطلاق نموده است و لفظ حفظ را براى آن به كار برده است، بنابراین قرآن محفوظ است با حفظ