امام شناسی ج14

 ٩ ـ حارِث بن حَكَم ازدواج نمود؛ عثمان به او یكصد هزار از بیت المال داد.

 ١٠ ـ أبوذرّ رحمة اللَه علیه را به رَبَذَه تبعید كرد؛ چون با معاویه در جمع كردن طلا و نقره مبارزه كرد و براى جلوگیرى از او قیام نمود.

 ١١ ـ عبد اللَه بن مسعود را به قدرى زد كه استخوانهاى سینه‌اش شكست.

 ١٢ ـ حدود الهى را تعطیل نمود، مظالم مردم را ردّ نكرد و دست‌هاى متجاوز و متعدّى را باز نداشت.

 ١٣ ـ به عامل خود در مصر نوشت و او را به كشتن پیشدارانِ قیام و انقلاب علیه او امر كرد.

 و در ص ٥٧ مى‌گوید: «وَ کانَ مِنْ أكْبَرِ الشَّخْصِیَّاتِ الْبَارِزَةِ فِى مُحَارَبَتِهِ وَ تَألِیبِ النَّاسِ عَلَیهِ عَائشَةُ بِنْتُ أبِى بَکرٍ.»¹

 «و از بزرگترین شخصیت‌ها و مقاماتى كه در محاربه و برانگیختن مردم بر ضدّ عثمان بن عفّان قیام و اقدام نمودند عائشه دختر ابوبكر بود.»

 و در ص ٦١ مى‌گوید: إنَّ قَتْلَ عُمَرَ وَ عَلِىٍّ کانَ حَادِثَةً فَرْدِیَّةً وَ مُؤَامَرَةً جُزْئیَّةً أمَّا مَقْتَلُ عُثْمَانَ فَقَدْ کانَ ثَوْرَةً شَعْبِیَّةً لِلأقْطَارِ الإسلامیَّةِ.²

 «كشته شدن عمر و على یك حادثه فردى و قرار داد و معاهدۀ جزئى بود كه صورت گرفت؛ أمّا كشتن عثمان یك نهضت و ثوره و قیام ملّى بود براى جمیع أقطار اسلام.»

 و در ص ٥٣ مى‌گوید: کَرِهَ کَثِیرٌ مِنَ الصَّحَابَةِ أنْ یُجْمَعَ بَینَ النُّبوَّةِ وَ الْخِلَافَةِ، وَ لِعِلْمِهِمْ بِشِدَّةِ عَلِىٍّ فِى الْحَقِّ وَ عَدَمِ تَسَاهُلِهِ.³

 «بسیارى از صحابه ناپسند داشتند كه نبوّت و خلافت در خاندان واحدى قرار گیرد؛ و به علّت آنكه مى‌دانستند: عَلى در أخذ حقّ شدید است و مرد مساهله كار