امام شناسی ج14

 دارند به آن، و عَرْض أخبار بر آن. پس هر چه موافق كتاب اللَه باشد عمل مى‌شود، و هر چه مخالف آن باشد اجتناب مى‌شود و بدان التفاتى نمى‌گردد.

 و تحقیقاً روایتى از پیغمبر صلى اللَه علیه و آله وارد شده است كه أحدى را قدرت ردّ آن نمى‌باشد. او فرمود: إنِّى مُخْلِفٌ فِیکُمُ الثَّقَلَینِ إنْ تَمَسَّکتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا: کِتَابَ اللَهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، وَ إنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّى یَرِدَا عَلَىَّ الْحَوْضَ.

 «من به عنوان خلیفه و جانشین در میان شما قرار مى‌دهم دو چیز گرانقدر و ارزشمند را! اگر شما به آن دو چیز تمسّك كنید هیچگاه گمراه نمى‌شوید: كتاب اللَه، و عترت من كه أهل بیت من مى‌باشند، و آن دو هیچگاه از هم جدا نمى‌گردند تا در حوض كوثر بر من وارد شوند.»

 این حدیث دلالت دارد بر آنكه در هر عصرى كتاب اللَه موجود است به سبب آنكه جایز نیست رسول أكرم امَّت خود را امر كند به تمسّك به چیزى كه تمسّك بدان از تحت قدرت خارج باشد همان طور كه أهل البیت و كسى كه قولش واجب الاتّباع باشد در هر وقتى حاصل است.

 و چون این قرآن موجود میان ما، إجماع بر صحّتش داریم سزاوار است به تفسیر آن و بیان معانى آن و ترك ما سواى آن مبادرت نمائیم.

نقل سوره‌اى تحریف شده از «دبستان المذاهب‌»

 محقّق فقیه آشتیانى مطلب را إدامه مى‌دهد تا آنكه مى‌گوید:

 در اینجا كلام را در این مسأله با ذكر سوره‌اى كه صاحب كتاب «دبستان المذاهب» پس از ذكر مقدارى از عقاید شیعه از بعضى از علماء شیعه در حین ذكر مطاعن خلیفۀ ثالث كه مصاحف را سوزانید و سوره‌هائى را كه در فضل أمیر المؤمنین و أولاد طاهرین او علیهم السلام بود تلف نمود ذكر نموده، خاتمه مى‌دهیم؛ چرا كه آنچه از كلمات ساقِطه و مُحَرَّفه ذكر كرده‌اند بسیار است و در كتب علماء شیعه مذكور است، و آن سوره این است: بسم اللَه الرحمن الرحیم. یا أیُّهَا الذین آمنوا آمنوا بالنورین أنزلناهما یتلوان علیکم آیاتى و یحذرانکم عذاب یوم ألیم.