امام شناسی ج14

به سوى ما!»

 آنگاه آیه را این طور ذكر كرده‌اند:

 إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ‌ بَنُو تَمِیمٍ‌ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ.

 «حقّاً كسانى كه تو را از پشت حجره‌ها ندا مى‌دهند، بنو تمیم هستند كه اكثرشان نمى‌فهمند.»

 بنابراین چنین گمان برده‌اند كه در آیه، سِقْطى وارد شده است.

 و أیضاً به این باب ملحق مى‌شود أخبار كثیره ما لا یحصى در جَرْىِ قرآن و انطباق آن همچنان كه در كلام خدا این طور وارد است: وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا آلَ مُحَمِّدٍ حَقَّهُمْ‌.

 «و البتّه در آتیه خواهند دانست كسانى كه دربارۀ آل محمّد ظلم كرده، حقّ آنها را ربوده‌اند.»

 و آنچه در كلام خدا این طور وارد است:

 وَ مَنْ يُطِعِ اللَهَ وَ رَسُولَهُ‌ فِى وَلَایةِ عَلِىٍّ وَ الأئمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ‌ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً.

 «و كسى كه در ولایت على بن أبى طالب و أئمّه پس از وى خدا و رسولش را إطاعت نماید، پس تحقیقاً به ظفر و پیروزى عظیمى رسیده است.» و نظیر این گونه أخبار بسیار است.

 و أیضاً به این باب ملحق مى‌شود آنچه كه در پى قرائت قرآن، ذكرى و یا دعائى آمده است و سپس توهّم شده است آن از قرآن بوده و ساقط گردیده است. همچنان كه در «كافى» از عبد العزیز بن مهتدى روایت است كه گفت: از حضرت امام رضا علیه السّلام راجع به توحید سؤال نمودم.

 فرمود: هر كس‌ قُلْ هُوَ اللَهُ أحَدٌ را بخواند و بدان ایمان آورد حقّاً توحید را شناخته است.

 گفت: (گفتم ظ) چگونه ما آن را بخوانیم؟!

 فرمود: همان طور كه مردم مى‌خوانند، و زیاد كرد در آن لفظ کَذَلِکَ اللَهُ رَبِّى،