امام شناسی ج13

دشمن واگذارم؟! قسم به خداوند كه نمى‌روم تا كشته شوم و یا وعده‌اى را كه خدا به تو از نصرت و ظفر داده است براى تو عملى سازد.»

 رسول خدا صلى الله علیه و آله به او فرمود: ابْشِرْ یا عَلِىّ فَإنّ اللهَ مُنْجِزٌ وَعْدَهُ وَ لَنْ ینَالُوا لَنَا مِثْلَهَا أبَداً¹. «بشارت باد بر تو اى على! زیرا كه خداوند وعده خود را عملى مى‌كند و این كفّار و مشركین دیگر هیچوقت نظیر این مصائب را براى ما پیش نخواهند آورد!»

 پس رسول خدا دید یك كتیبه از دشمن روى مى‌آورد. گفت: چه خوب است اى على بر اینها حمله كنى! أمیر المؤمنین علیه السلام حمله نمود و هِشامُ بن امیه مخزومى را از میان آنها كشت، آنها فرار كردند.

 پس از آن كتیبه دگرى روى‌آور شد، رسول أكرم صلّى الله علیه و آله فرمود: بر اینها حمله كن! بر آنها حمله كرد و عَمرو بن عبد الله جُمَحى را كشت و آنها ایضاً منهزم شدند و سپس كتیبه دیگرى روى آورد و رسول أكرم صلّى الله علیه و آله فرمود: بر اینها حمله كن! على علیه السلام حمله نمود و از ایشان بُشرُ بْنُ مالِك عامرى را به قتل رسانید و آن كتیبه روى به هزیمت نهاد و دیگر پس از آن برنگشتند².

 و مسلمین كه فرار كرده بودند شروع كردند به مراجعت به سوى پیامبر اكرم آمدن، و مشركین هم به سوى مكّه بازگشتند؛ و مسلمین با پیغمبر خدا صلى الله علیه و آله به مدینه مراجعت نمودند. فاطمه علیها السلام به استقبال پدر رفت‌³ و در دست او ظرف آبى بود كه پیغمبر با آن صورتش را شست‌⁴ و أمیر المؤمنین علیه السلام به پیغمبر رسید در حالى كه خونْ‌