امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
مرتب سازی:
امام شناسی ج13
104وَ أبْیضَ یسْتَسْقَى الْغَمَام بَوِجَهْهِ *** ثِمَالُ الْیتَامَى عِصْمَةٌ لَلأرَامِلِ یلُوذُ بِهِ الْهُلَّاک مِنْ آلِ هاشِمٍ *** فَهُمْ عِندَهُ فِىِ نِعْمَةٍ وَ فَوَاضِلِ1 اشعار ابى طالب در حمایت از رسول خدا (ص)
و نیز سیوطى گوید: این بیت از قصیده أبو طالب است كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله را در آن مدح مىكند، و دشمنى و عداوت قریش را با او توصیف مىكند، و أوّل آن این است:
وَ لَمَّا رَأیتُ القَومَ لَا وُدَّ فِیهِمُ *** وَ قَدْ قَطَعُوا کلَّ الْعُرىَ وَ الوَسَائِل «و چون من دیدم كه در میان قبیله قریش و اولاد عبد مَناف یك نفر نیست كه با محمّد دوست یگانه باشد و قریش تمام دستاویزهاى یگانگى را بریدهاند و جمیع اسباب اتّصال و پیوند را گسیختهاند ...»
تا مىرسد به این ابیات كه مىگوید:
کذَبْتُم وَ بَیتِ اللَهِ نُبْزىُ مُحَمَّداً *** وَ لَمَّا نُطَاعَنْ حَولَهُ وَ نُنَاضَلِ وَ نُسْلِمَهُ حَتَّى نُصَّرَع حَوْلَهُ *** وَ نَذْهَلَ عَنْ أَبنَائِنَا وَ الْحَلَائِل «سوگند به بیتالله الحرام كه شما دروغ مىگوئید كه بتوانید ما را وادار كنید كه محمّد را مقهور و ذلیل نموده و ما براى حفظ و مصونیت او با تیرهاى خود پیوسته گرداگرد او نگردیده و تیر و نیزه نزنیم و با تیرها و كمانهاى خود به دفاع برنیامده و آنچه را كه در تركِش داریم به سوى شما پرتاب ننمائیم!»
و دروغ مىگوئید كه بتوانید ما را مجبور كنید كه او را به شما تسلیم نمائیم و ما براى پاسدارى و نگهدارى او آغشته به خون در خاك نیفتیم، و فرزندان و زنهاى خود را در راه او فراموش ننمائیم!»
تا مىرسد به این بیت كه مىگوید:
وَ مَا تَرْک قَوْمِ لَاْ أَبا لَک سَیداً *** یحُوطُ الذِّمَارَ فِىِ مِکرٍ وَ نَائِلِ2 - «شرح شواهد المغنى» سيوطى، ج ١، ص ٣٩٨.
- «شرح شواهد المغنى» سيوطى، ج ١، ص ٣٩٥ تا ص ٣٩٨.