امام شناسی ج13

 علّامه آیة الله میر حامد حسین ـ أعلى الله درجته ـ از كتاب «مَنْقَبَةُ الْمُطهّرین» أبُو نُعَیم اصفهانى بدین عبارت از جبیر بن مطعم آورده است كه: رسول خدا صلّى الله علیه و آله فرمود:

 ٨٧ ـ أَ لَسْتُ مَوْلَاکمْ؟! أَ لَسْتُ مَوْلَاکمْ؟! قَالُوا: بَلَى!

 قَالَ: فَإنّى فَرَطٌ لَکمْ عَلَى الْحَوْضِ یوْمَ الْقِیمَةِ، وَ إنّ اللهَ سَائِلُکمْ عَنِ اثْنَینِ: عَنِ الْقُرْآنِ وَ عَنْ عِتْرَتِى.¹

شانزدهم: حدیث ثقلین به روایت براء بن عازب:

 ابو نُعَیم اصفهانى در كتاب «مَنْقَبَةُ الْمُطَهّرین» على ما نقل عنه با سند خود از براء ابن عازب تخریج روایت كرده است كه: چون رسول خدا صلى الله علیه و آله در غدیر نزول كرد، در میان روز درنگ نمود، و امر فرمود تا زیر درختان را آماده كنند، و امر كرد تا بلال در میان مردم ندا در دهد؛ پس از اجتماع مردم فرمود:

 ٨٨ ـ یا أیهَا النّاسُ! ألَا وَ یوشِک أنْ ادْعَى وَ اجِیبَ، وَ إنّ اللهَ سَائِلى وَ سَائِلُکمْ. فَمَا ذَا أنْتُمْ قَائِلُونَ؟ قَالُوا: نَشْهَدُ أنّكَ قَدْ بَلّغْتَ وَ نَصَحْتَ!

 قَالَ: وَ إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ! قَالُوا: وَ مَا الثّقَلَانِ؟!

 قَالَ: کتَابُ اللهِ سَبَبٌ عِنْدَهُ (بِیدِهِ ـ ظ) فِى السّمَاءِ وَ سَبَبٌ بِأیدِیکمْ فِى الأرْضِ؛ وَ عِتْرَتِى أهلَ بَیتِى، وَ قَدْ سَألْتُهُمَا رَبّى فَوَعَدَنِى أنْ یورِدَهُمَا عَلَىّ الْحَوْضَ وَ عَرْضُهُ مَا بَینَ بُصْرَى وَ صَنْعَاءَ، وَ أبَارِیقُهُ کعَدَدِ نُجُومِ السّمَاءِ. فَلَا تَسْبِقُوا أهْلَ بَیتِى فَتَفَرّقُوا، وَ لَا تَخَلّفُوا عَنْهُمْ فَتَضِلّوا، وَ لَا تُعَلّمُوهُمْ فَهُمْ أعْلَمُ، فَإنّهُمْ (وَ إنّهُمْ ـ ظ) لَنْ یخْرِجُوکمْ مِنْ بَابِ هُدًى، وَ لَنْ یدْخِلُوکمْ فِى بَابِ ضَلَالَةٍ؛ أحْلَمُ النّاسِ کبَاراً، وَ أعْلَمُهُمْ صِغَاراً².

 و ابو نُعَیم ایضاً این حدیث شریف را در كتاب «حلیة الأولیاء» روایت نموده، و به سیاق طولانى آن را از حذیفة بن اسَید غفَارى اخراج نموده چنانكه سابقاً از افاده‌