
امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
امام شناسی ج13
275زَرندى در «نظم دُرَر السّمطین» علاوه بر این روایت، و علاوه بر روایتى كه ما در شماره ٥٩ از ابو سعید خُدْرى آوردیم، و در اینجا به جهت عدم تكرار مضمون آن به روایت زید بن ارقم صرف نظر شد، روایت دیگرى از زید بن ارقم از رسول خدا صلّى الله علیه و آله در روز حجّة الوداع بدین مضمون نقل مىكند كه:
٧٤ ـ إنّى فَرَطُکمْ عَلَى الْحَوْضِ وَ أنْتُمْ تَبَعِى، وَ إنّکمْ تُوشِکونَ أنْ تَرِدُوا عَلَىّ الْحَوْضَ فَأسْألکمْ عَنْ ثَقَلِى کیفَ خَلَفْتُمُونّى فِیهِمَا؟! در این حال مردى از مهاجرین برخاست و گفت: مراد از دو چیز نفیس چیست؟ قَالَ: الأکبَرُ مِنْهُمَا کتَابُ اللهِ سَبَبٌ طَرَفُهُ بِید اللهِ وَ سَبَبٌ طَرَفُهُ بِأیدِیکمْ فَتَمَسّکوا بِهِ؛ وَ الأصْغَرُ عِتْرَتِى.
فَمَنِ اسْتَقْبَلَ قِبْلَتِى وَ أجَابَ دَعْوَتِى فَلْیسْتَوْصِ لَهُمْ خَیراً ـ أوْ کمَا قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله علیه و آله ـ فَلَا تَقْتُلُوهُمْ، وَ لَا تَقْهَرُوهُمْ وَ لَا تُقْصِرُوا عَنْهُمْ، وَ إنّى سَألْتُ لَهُمُ اللّطِیفَ الْخَبِیرَ، فَأعْطَانِى أنْ یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ کهَاتَینِ ـ وَ أشَارَ بِالْمُسَبّحَتَینِ ـ ؛ نَاصِرُهُمَا لِى نَاصِرٌ، وَ خَاذِلُهُمَا لِى خَاذِلٌ، وَ وَلِیهُمَا لِى وَلِىّ، وَ عَدُوّهُمَا لِى عَدُوّ.1
رسول خدا صلّى الله علیه و آله بعد از فقرهاى كه توصیه به كتاب به عترت است مىفرماید: «پس كسى كه رو به قبلهاى نماز مىگزارد كه من نماز مىگزارم، و دعوتى را كه من نمودم اجابت مىنماید پس حتماً باید نسبت به عترت من بر اساس توصیه من اراده خیر و عمل خیر داشته باشد ـ یا همان طور كه رسول خدا فرمود ـ نباید ایشان را
- «نظم درر السمطين» ص ٢٣٣ و ص ٢٣٤ و در عبارت کتاب ناصرهما الى و خاذلهما الى وارد است که ما به عبارت ناصرهما لى و خاذلهما لى تصحيح نموديم و در «ينابيع المودّة» ص ٣٧ اين روايت را از زرندى در «نظم درر السمطين» نقل مىکند بدون لفظ او کما قال رسول الله؛ و با لفظ لى به جاى الى در چهار موضع و سپس گويد: در اين باب بيشتر از سى نفر از اصحاب، راوى روايتند، و ابن عقده در کتاب «موالاة» اين حديث را تخريج کرده است و سيّد بن طاوس در «طرائف» ص ١١٧ حديث ١٧٩ با مختصر اختلافى در عبارت از ابن مغازلى آورده است و در پايانش اين عبارت را اضافه نموده است: ألا و انّه لن تهلک امّة قبلکم حتّى تدين بأهوائها، و تظاهر على نبيّها، و تقتل من يأمر بالقسط فيها. در «بحار الانوار» طبع حروفى ج ٢٣، ص ١٠٩ و ص ١١٠ از «طرائف» حکايت نموده است.
