امام شناسی ج13

 و نیز حاكم در پایان روایتى كه به شماره ٦٨ از «كنز العمّال» آوردیم بدین عبارت آورده است: ثمَّ قَال: أ تَعْلَمُونَ أنّى أوْلَى بِالْمُؤمِنِینَ مِنْ أنْفُسِهِمْ؟! ـ ثَلَاثَ مَرّاتٍ ـ قَالُوا: نَعَمْ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله علیه و آله: مَنْ کنْتُ مَوْلَاهُ فعَلِىّ مَوْلَاهُ.¹

 و ذهبى نیز در «تلخیص المستدرك» این دو روایت را تخریج كرده و در ذیل صفحه مطبوع به طبع رسیده است.

 خوارزمى: مُوَفّقُ بن احمد اخطَب خوارزم، با سند متّصل خود از زید بن ارقم روایت كرده است كه: چون رسول خدا صلّى الله علیه و آله در مراجعت از حجّة الوداع در غدیر خم نزول كردند و امر كردند تا زیر درختهاى آنجا را پاكیزه و جارو نمایند فرمودند:

 ٧٠ ـ کأنّى قَدْ دُعِیتُ فَأجَبْتُ؛ إنّى تَرَکتُ فِیکمُ الثّقَلَینِ، أحَدُهُمَا أکبَرُ مِنَ الآخَرِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى. فَانْظُرُوا کیفَ تَخْلُفُونّى فِیهِمَا؟! فَإنّهُمَا لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ.

 ثُمّ قَالَ: إنّ اللّهَ عَزّ وَ جَلّ مَوْلَاىَ و أنَا وَلِىّ کلّ مُؤمِن‌² وَ مُؤمِنَةٍ. ثُمّ أَخَذَ بِیدِ عَلِىّ فَقَالَ: مَنْ کنْتُ وَلِیهُ فَهَذَا وَلِیهُ. اللّهُمّ وَالِ مَنْ والَاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ.

 ابو طُفَیل كه راوى روایت از زید بن ارقم است مى‌گوید: من به او گفتم: تو عین این گفتار را از رسول خدا شنیدى؟! گفت: آرى و هیچ كس در زیر آن درختان عظیم نبود مگر آنكه با چشمش دید و با گوشش شنید.³