امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
مرتب سازی:
امام شناسی ج13
270مَوْلَاهُ.1
«اى مردم من در میان شما دو امر را باقى مىگذارم كه اگر از آن دو پیروى كنید گمراه نمىشوید: كتاب خدا و اهل بیت من كه عترت من مىباشند. شما مىدانید كه ولایت من به مؤمنین از ولایت خودشان به خودشان شدیدتر و اكیدتر است! هر كس كه من مولاى او هستم، پس على مولاى اوست.»
سوم روایتى است كه از طبرانى در «معجم كبیر» و از «مستدرك» حاكم از ابو طفیل از زید بن ارقم آورده است كه:
٦٩ ـ کأنّى قَدْ دُعِیتُ فَأجَبْتُ! إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ، أحَدُهُمَا أکبَرُ مِنَ الآخَرِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى. فَانْظُرُوا کیفَ تَخْلُفُونّى فِیهِمَا؟! فَإنّهُمَا لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. إنّ اللهَ مَوْلَاىَ و أنَا وَلِىّ کلّ مُؤمِنٍ، مَنْ کنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِىّ مَوْلَاهُ. اللّهُمّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ، وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ.2
چهارم روایتى است كه از طبرانى در «معجم كبیر» از ابو طفیل3 از زید بن ارقم
- «کنز العمّال»، ج ١، ص ١٦٧ حديث شماره ٩٥١.
- «کنز العمّال»، ج ١، ص ١٦٧ حديث شماره ٩٥٤ و «عبقات»، ج ١، ص ٢٧٨ و ص ٢٧٩ از طبرانى.
- أبو طفيل خودش از اصحاب رسول خداست ولى خودش بلاواسطه اين حديث را روايت نکرده است، زيرا در زمان رسول خدا شايد در غدير نبوده است، شرح حال وى را آية الله سيّد حسن صدر در کتاب «تأسيس الشيعة لعلوم الاسلام» ص ١٨٦ در ضمن شعراى شيعه ذکر کرده و فرموده است: و از شعراى شيعه أبو طفيل عامر بن واثله صحابى است که ترجمه حال او را در کتاب «نسمة السحر فى ذکر من تشيّع و شعر» آورده است گويد: او فاضلى است که در وى صحبت رسول خدا با محبّت اهل بيت گرد آمده است، أبو الفرج اصفهانى گويد: أبو طفيل از خيار اصحاب رسول خدا صلّى الله عليه و آله بوده است و از آن حضرت روايت حديث کرده است و سپس عمر طولانى نموده است و از اصحاب على عليه السلام و از وجوه شيعه شمرده مىشده است و در نزد آن حضرت مکان و موقعيّتى خاص داشته است و اسب سوار چيره و ماهر و مرد کريم و شجاع و شاعر بوده است. او پس از أمير المؤمنين عليه السلام زندگى کرد و با مختار به طلب خونخواهى حسين عليه السلام برخاست و با او بود تا مختار کشته شد و پس از آنهم عمر کرد. قطرب بن خليفه مىگويد: شنيدم از ابو طفيل که مىگفت: از شيعه غير از من کسى نمانده است، و بدين بيت تمثّل جست:
«و خلّفت سهماً فى الکنانة واحداً ** سيرمى به او يكسر السّهم كاسره»
تا آنکه صاحب «نسمة السحر» گويد: وفات وى در سنه صد بوده است و او آخرين صحابى است که مرده است- انتهى. و ابن قتيبه در کتاب «معارف» در حال ابو طفيل گويد: با علىّ عليه السلام در تمام مشاهد حرکت کرد و صاحب رايت مختار بود و به رجعت اعتقاد داشت، آنگاه اين دو بيت مذکور را با دو بيت ديگر ذکر کرده است.