اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج13

0
اعتقادات

جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..‏»  • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر  • فرار عمر و عثمان در جنگ احد  • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان  • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان می‌گوید»  • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان  • علت عدم تصریح به نام علی‌ علیه‌السلام در قرآن  • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر  • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد  • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت  • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت  • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد

امام شناسی ج13

268
  •  سوم حدیثى كه مسلم آورده است با سند دگرى از ابن مسروق از یزید بن حیان از زید بن ارقم؛ كه ابن مسروق گفت: من و یزید بن حیان بر زید وارد شدیم، و یزید به او گفت: تو به خیر بسیارى رسیده‌اى؛ با رسول خدا صلّى الله علیه و آله مصاحبت نمودى و در پشت سر او نماز خواندى! در اینجا حدیث را به مانند حدیث ابو حیان مى‌آورد مگر آنكه گفتار رسول خدا صلّى الله علیه و آله را بدین گونه روایت مى‌كند:

  •  ٦٧ ـ ألَا وَ إنّى تَارِک فِیکمْ ثَقَلَینِ: أحَدُهُمَا کتَابُ اللهِ هُوَ حَبْلُ اللهِ، مَنِ اتّبَعَهُ کانَ عَلَى الْهُدَى، وَ مَنْ تَرَکهُ کانَ عَلَى ضَلَالَةٍ1. و در این روایت است كه ما به زید گفتیم: مراد از اهل بیت او زنهاى او مى‌باشند؟!

  •  زید گفت: نه قسم به خدا! زن روزگارى با شوهر خود است پس از آن، او را طلاق مى‌دهد و به سوى پدرش و خویشاوندانش بر مى‌گردد. مراد از اهل بیت رسول خدا، اصل او و عَصَبه او هستند كه پس از پیغمبر صدقه بر ایشان حرام شده است.2

  •  ابن مغازلى در «مناقب» خود با سند متّصلش یك روایت با عبارت: إنّى تَارِک فِیکمْ ثَقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، وَ إنّهُمَا لَنْ یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ‌3 آورده است، كه حاكم در «مستدرك»4 و حافظ ترمذى در «جامع»5 و ایضاً حاكم در

    1. «صحيح مسلم»، ج ٤، ص ١٨٧٤ حديث ٣٧ و در «ينابيع المودّة» ص ٢٩ با اضافه کلمه: و عترتى اهل بيتى از مسلم آورده است و در «غاية المرام» ص ٢١٢ حديث ششم از عامّه عين عبارت متن را آورده است.
    2. همان.
    3. «مناقب» ابن مغازلى ص ٢٣٤ حديث ٢٨١. و اين عبارت را قندوزى در «ينابيع المودّة» ص ٣٧ بدون لفظ عترتى از «صحيح» مسلم در طريق روايت سوّم صاحب کتاب «معالم العترة النّبويّة» آورده است و در «غاية المرام» ص ٢٣٢ حديث ٥٩ از خاصّه به روايت ابن بابويه آورده است؛ و حمّوئى در «فرائد السمطين» ج ٢، ص ١٤٢ و ص ١٤٣ باب ٣٣ آورده است بدون لفظ أهل بيتى و بجاى لن يفترقا لفظ لن يتفرّقا را آورده است.
    4. «المستدرک على الصحيحين» ج ٣، ص ١٤٨ و حاکم گويد: اين حديث بر شرط شيخين صحيح السّند است و اين دو نفر آن را تخريج ننموده‌اند.
    5. جامع صحيح ترمذى، طبع صاوى ١٣/. ٢٠٠