امام شناسی ج13

فِیکمُ الثّقَلَینِ، أوّلُهُمَا کتَابُ اللهِ فِیهِ الْهُدَى وَ النّورُ، فَخُذُوا بِکتَابِ اللهِ وَ اسْتَمْسِکوا بِهِ ـ فَحَثّ عَلَى کتَابِ اللهِ وَ رَغّبَ فِیهِ. ثُمّ قَالَ: ـ وَ أهْلُ بَیتِى! اذَکرُکمُ اللهَ فِى أهْلِ بَیتِى، اذَکرُکمُ اللهَ فِى أهْلِ بَیتى، اذَکرُکمُ اللهَ فِى أهْلِ بَیتِى!¹

 «آگاه باشید اى مردم كه من فقط بشرى مثل شما هستم، و نزدیك است فرستاده پروردگارم بیاید و من دعوت وى را اجابت نمایم، و من در میان شما دو چیز ارزشمند و نفیس را مى‌گذارم، اوّل آن دو چیز كتاب خداست كه در آن هدایت و نور است، پس كتاب خدا را بگیرید و بدان استمساك نمائید! ـ در این حال پیغمبر مردم را بر كتاب خدا تشویق و ترغیب نمود و سپس فرمود: ـ و اهل بیت من! من خدا را به یاد شما مى‌آورم درباره أهل بیتم! من خدا را به یاد شما مى‌آورم درباره أهل بیتم! من خدا را به یاد شما مى‌آورم درباره أهل بیتم!»

 دوم حدیثى كه مسلم در «صحیح» خود آورده است همان متن اوّل است به اضافه تخریجى كه جریر از ابو حیان از زید بن ارقم نموده، و در آن زیاد نموده است كه:

 ٦٦ ـ کتَابُ اللهِ فِیهِ الْهُدَى وَ النّورُ، مَنِ اسْتَمْسَک بِهِ وَ أخَذَ بِهِ کانَ عَلَى الْهُدَى، وَ مَنْ أخْطَأهُ ضَلّ‌²و³