
امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
امام شناسی ج13
265الفاظ مختلفه و اسانید متفاوته جمع كرده است، از جمله در حدیث مُناشده أمیر المؤمنین علیه السلام با آن قوم كه برخیزید و شهادت دهید! و شهادت ندهد مگر كسى كه گوشش شنیده و در خاطرش محفوظ مانده است! و هفده نفر برخاستند و شهادت دادند و از جمله ایشان ابوسعید خدرى بود كه در ضمن بیان خطبه غدیر خم گفتند:
٦٢ ـ ثمَّ قَالَ: أیهَا النّاسُ! إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، فَإنّهُمَا لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. نَبّأنِى بِذَلِک اللّطِیفُ الْخَبِیرُ.1
و علّامه آیة الله میر حامد حسین هندى در ترجمه أحوال طَبَرانى گوید: و نیز طبرانى در «معجم صغیر» روایت ابو سعید را به سند دیگر آورده است چنانكه گفته: حدّثنا ... از ابو سعید خُدرى از رسول خدا صلى الله علیه و آله كه فرمود:
٦٣ ـ إنّى تَارِک فِیکمْ مَا إنْ تَمَسّکتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلّوا: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى. وَ إنّهُمَا لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. روایت نكرده است این را از هارون بن سعد مگر یونس.2 و نیز طبرانى این حدیث شریف را به روایت ابو سعید خدرى در «مُعْجَم أوْسَط» اخراج نموده است ...
و نور الدین سمهودى در «جواهر العِقْدَین» بعد از نقل حدیث ثقلین از لفظ تِرْمذى گفته: معنى آن را احمد در مسندش از ابو سعید خدرى روایت كرده است و عبارت آن این است كه:
٦٤ ـ إنّ رَسُولَ اللهِ صلّى الله علیه و آله: قَالَ: إنّى اوشِک أنْ ادْعَى فَاجِیبَ، وَ إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ ـ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السّمَاءِ إلَى الأرْضِ ـ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، فَإنّ اللّطِیفَ الْخَبِیرَ (ظ) أخْبَرَنِى أنّهُمَا لَنْ یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ، فَانْظُرُوا بِمَا تَخْلُفُونّى فِیهِمَا؟ این حدیث را ایضاً طبرانى در «اوسط» و ابو یعلى و غیرهما
- «عبقات»، ج ٢، ص ٥٧٩ در ضمن بيان حديث خزيمة. «ينابيع المودّة» ص ٢٤٥ از کتاب «مودّة القربى» مير سيّد على بن شهاب همدانى با لفظ من السماء مرفوعاً از ابو سعيد خدرى.
- «عبقات»، ج ١، ص ٢٧٦.
