
امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
امام شناسی ج13
261و أیضاً این حدیث را میرزا محمّد بدخشانى در كتاب «مفتاح النّجا» با تخریج أبو یعلى و طبرانى در «معجم كبیر» خود از أبو سعید خُدْرى روایت نموده است.1
سوم: ٥٣ ـ یا أیهَا النّاسُ إنّى تَارِک فِیکمْ مَا إنْ أخَذْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلّوا بَعْدِى: أمْرَینِ، أحَدُهُمَا أکبَرُ مِنْ الآخَرِ: کتَابَ اللهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مَا بَینَ السّمَاءِ وَ الأرْضِ، وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى. وَ إنّهُمَا لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. ملّا على متّقى در اینجا گفته است: این حدیث را ابویعلى و طبرانى از ابو سعید تخریج نمودهاند.2
بارى این حدیث را سیوطى در «الدّرّ المنثور»3 و طبرانى در «معجم كبیر»4 و علّامه میرزا محمّد بدخشانى در «مفتاح النّجا»5 و ابن كثیر دمشقى در «تاریخ»6 و ترمذى در «صحیح»7 آوردهاند.
چهارم: ٥٤ ـ إنّى تَارِک فِیکمْ مَا إنْ تَمَسّکتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلّوا بَعْدهُ: کتَابَ اللهِ ـ سَبَبٌ طَرَفُهُ بِیدِ اللهِ وَ طَرَفَهُ بِأیدِیکمْ ـ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى. وَ إنّهُمَا لَنْ یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. ملّا على گفته است: این حدیث را باوردى از ابو سعید تخریج نموده است.8
- «عبقات»، ج ١، ص ٢٧٧، و مير حامد حسين در اينجا گويد: و نيز در «درّ منثور» ثابت است که طبرانى اين حديث شريف را به روايت ابى سعيد اخراج نموده است.
- «کنز العمّال» طبع حيدرآباد، ج ١، ص ١٦٦ و ص ١٦٧ حديث ٩٥٠ و ايضاً در «بحار الانوار» طبع کمپانى ج ٧، ص ٣١ از سعيد و احمد و طبرانى آورده است.
- تفسير «الدر المنثور» ج ٢، ص ٦.
- «عبقات» ج ١، ص ٢٧٧.
- همان
- «عبقات» ج ٢، ص ٥١٥ و ص ٥١٦ و گفته: ترمذى در روايت اين حديث متفرّد است.
- «عبقات» ج ١، ص ٢٠١ و ص ٢٠٢ و در پايان ترمذى گفته است: هذا حسَن غريبٌ.
- «کنز العمّال» طبع حيدرآباد ج ١، ص ١٦٥ حديث ٩٤٤ و اين حديث را سيوطى در «احياء الميّت» در هامش «الإتحاف بحبّ الأشراف» ص ٢٦٩ شماره ٥٥ از باوردى بدون کلمه بعده تخريج کرده است.
