
امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
امام شناسی ج13
248لَنْ یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ؛ فتَعلّمُوا مِنْهُمْ وَ لَا تُعَلّمُوهُمْ فَإنّهُمْ أعْلَمُ مِنْکم1و2.
به امامت رسول خدا صلّى الله علیه و آله نماز ظهر را انجام دادیم، سپس با صورت مبارك خود به جانب ما رو كرد و فرمود: «اى جماعت اصحاب من، من شما را به تقواى خداوند و عمل به طاعت او وصیت مىنمایم، و من دعوت مىشوم و اجابت دعوت مىكنم، و من در میان شما دو امر ارزشمند و ذىقیمت را باقى مىگذارم: كتاب خدا و عترتم كه اهلبیتم مىباشند؛ اگر شما به اهل بیت من متمسّك شوید هیچ وقت گمراه نمىگردید و تحقیقاً آن دو از هم جدا نمىشوند تا بر من در حوض وارد آیند. شما از ایشان یاد بگیرید و ایشان را یاد ندهید، زیرا آنها از شما عالمتر مىباشند.»
عجیب است در این حدیث مىگوید: اگر شما به اهل البیت متمسّك شوید گمراه نمىشوید در مقابل بقیه احادیث كه تمسّك به هر دو را توصیه مىكند، و سرّش آن است كه كسى كه به عترت تمسّك جوید تحقیقاً به كتاب الله تمسّك جسته است.
نهم: حدیث ثَقَلَین به روایت حُذَیفَةُ بنُ اسَیدٍ الغِفارى3.
- «ينابيع المودة» ص ٣٥ از «مناقب» احمد بن حنبل از أحمد بن عبد الله بن سلام از حذيفة بن يمان تخريج روايت کرده است که گفت ...
- در «غاية المرام» ص ٢١٨ حديث دوم از خاصه به طور تفصيل اين خطبه را با نام يکايک از امامان از حذيفه روايت نموده است.
- در «فرائد السمطين» ج ٢، ص ٢٧٤ و ص ٢٧٥، باب ٥٥ روايت حذيفة بن اسيد غفارى را با سند متصل خود از ابو طفيل از حذيفه بدين گونه نقل مىکند که: چون رسول خدا از حجّة الوداع بر مىگشت بدين عبارت خطبهاى ايراد نمود: أيّهَا النّاس! إنه قد نبّأنى اللّطيف الخبير انه لن يُعَمّرَ نبىّ إلّا مثل نصفِ عمر الذى يليه من قبل، و انّى اظنّ أنْ يُوشک أنْ ادْعى فاجيب و إنى فرطکم على الحوض و انّى سائلکم حين تَرِدون عَلىّ من الثقلين. فانظروا کيف تَخْلُفُونّى فيهما؟! الثقل الاکبر کتاب الله سبب طرف (منه) بيد الله و طرف بأيديکم، فاستمسکوا به و لا تضلّوا و لا تبدّلوا، و عترتى اهلبيتى، فانّى قد نبّأنى اللطيف الخبير أنّهما لن يتفرّقا حتّى يردا عَلَىّ الحوضَ.
