امام شناسی ج13

 «اى مردم من مسؤول هستم و شما نیز مسؤول مى‌باشید! پس چه خواهید گفت؟! گفتند: ما شهادت مى‌دهیم كه تو تبلیغ رسالات خدایت را نمودى و نصیحت كردى و اداء وظیفه نمودى! فرمود: من جلودار شما هستم كه زودتر مى‌روم، و شما در حوض وارد بر من مى‌شوید، و من به عنوان خلیفه و جانشین در میان شما مى‌گذارم دو چیز نفیس و گرانقدر را؛ اگر به آن دو چیز تمسّك جوئید گمراه نمى‌شوید: كتاب خدا و عترتم كه اهل بیتم هستند، و حقّاً آن دو از هم جدا نمى‌شوند تا با هم بر من در حوض كوثر وارد شوند.

 سپس فرمود: آیا شما این طور نبودید كه بدانید ولایت من به شما از شما به شما بیشتر است؟! گفتند: چرا! در این حال دست على را گرفت، فرمود: هر كس كه من مولاى او بودم پس على مولاى اوست. و پس از آن فرمود: خداوندا! در ولایت خود بگیر آن كس را كه ولایت على را دارد، و دشمن بدار آن كس را كه وى را دشمن دارد!»

 ٣٣ ـ أمّا بَعْدُ، أیهَا النّاسُ! فَإنّى لَأرَانِى یوشِک أنْ ادْعَى فَاجِیبَ، وَ إنّى مَسْؤُولٌ وَ أنْتُمْ مَسْئُولُونَ، فَمَا أنْتُمْ قَائِلُونَ؟! قَالُوا: نَشْهَدُ أنّكَ بَلّغْتَ الرّسَالَةَ وَ نَصَحْتَ وَ أدّیتَ!

 قَالَ: إنّنِى لَکمْ فَرَطٌ وَ أنْتُمْ وَارِدُونَ عَلَىّ الْحَوْضَ، وَ إنّى مُخَلّفٌ فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتابَ اللهِ‌ (وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى ـ صح ظ).¹