امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
مرتب سازی:
امام شناسی ج13
243٢٧ ـ إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، فَإنّهمَا لَن یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. ألَا وَ إنّ أهْلَ بَیتِى فِیکمْ مَثَلُ بَابِ بَنِى إسْرَائیلَ، وَ مَثَلُ سَفِینَةِ نُوح.1
٢٨ ـ إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى، فَإنّهُمَا لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ، فَانْظُرُوا کیفَ تَخْلُفُونّى فِیهِمَا؟!2و3
ششم: حدیث ثقلین به روایت ابن عبّاس:
٢٩ ـ یا مَعْشَرَ الْمُؤمِنِینَ! إنّ اللهَ عَزّ وَ جَلّ أوْحَى الَىّ أنّى مَقْبُوضٌ، أقُولُ لَکمْ قَوْلًا إنْ عَمِلْتُمْ بِهِ نَجَوْتُمْ وَ إن تَرَکتُمُوهُ هَلَکتُمْ. إنّ أهْلَ بَیتِى وَ عِتْرَتِى هُمْ خَاصّتِى وَ حَامّتِى، وَ إنّکمْ مَسْئُولُونَ عَنِ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى، إنْ تَمَسّکتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلّوا، فَانْظُرُوا کیفَ تَخْلُفُونّى فِیهِمَا4.
«اى جماعت مؤمنین! خداوند عزّ و جلّ به من وحى فرستاده كه مرا مىگیرند و مىبرند، من به شما گفتارى را مىگویم اگر بدان عمل كنید نجات مىیابید، و اگر آن
- «زين الفتى فى تفسير سورة هل أتى»، تأليف عاصمى با سند خود از ابو اسحق از حَنَش که گفت: ابو ذر را ديدم که به دَرِ کعبه آويزان شده بود و مىگفت: کسى که مرا مىشناسد که مىشناسد، و کسى که مرا نمىشناسد من ابو ذر هستم. حنش مىگويد: بعضى از ياران من گفتند که ما شنيديم او چنان مىگفت. و در «عبقات» ج ١، ص ٣٩٨ عين اين روايت را از عاصمى روايت کرده است.
- «عبقات» ج ٢، ص ٥٨١ از سخاوى در «استجلاب ارتقاء الغرف» روايت مىکند که او در اين حديث از ترمذى در جامع خود، و به تخريج ابن عقده از حديث سعد بن طريف از اصبغ بن نباته از ابو ذر آورده است که دست در حلقه در کعبه گرفت و چنان گفت.
- در «غاية المرام» ص ٢٣٣ حديث ٧٠ از خاصّه از ابن بابويه با سند متّصل خود از عيسى بن معتمر روايت کرده است که گفت: من ديدم ابو ذرّ غفارى را در حالى که حلقه کعبه را گرفته بود و مىگفت: ألا من عرفنى فقد عرفنى و من لم يعرفنى فأنا جندب بن السّکن من از رسول خدا شنيدم که مىفرمود: إنّى مخلّف فيکم الثقلين: کتاب الله و عترتى اهل بيتى و انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض و انّ مثلهما کسفينة نوح من رکب فيها نجا و من تخلّف عنها غرق.
- «ينابيع المودّة» ص ٣٥، با اسناد خود از عطاء بن سائب از ابو يحيى از ابن عبّاس روايت کرده است که رسول خدا صلّى الله عليه و آله خطبه خواند و چنان گفت. و در «غاية المرام» ص ٢١٩ حديث ٨ از خاصه به طور تفصيل آورده است.