امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
مرتب سازی:
امام شناسی ج13
241اذکرُکمُ اللهَ فِى أهْلِ بَیتِى پس از جمله وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى آورده است.1
و در حقیقت این عبارت با عبارت «ینابیع المودّة» به جز لفظ یوشک كه در آن اوشک آمده است تفاوتى ندارد.
چهارم: حدیث ثقلین به روایت امّ المؤمنین امّ سَلِمَه:
٢١ ـ امّ سلمه گفت: رسول خدا صلّى الله علیه و آله دست على علیه السلام را در روز غدیر خمّ گرفت و بلند كرد تا به قدرى كه ما سپیدى زیر بغل رسول خدا را دیدیم، آنگاه گفت: مَنْ کنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِىّ مَوْلَاهُ. ثُمّ قَالَ: أیهَا النّاسُ! إنّى مُخَلّفٌ فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى، وَ لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ.2
٢٢ ـ متن روایت وارده از فاطمه زهرا علیها السلام در مرض موت رسول خدا كه حجره مملوّ از جمعیت بود و ما در شماره ١٧ آوردیم با سه تفاوت مختصر ١ ـ أَخَذَ بِیدِ عَلِىّ فَرَفَعَهَا ٢ ـ قَبْضاً سَریعاً فَینْطَلَقُ بِى ٣ ـ فَأسْألُهُمَا مَا خُلّفْتُ فِیهِمَا.3و4
پنجم: حدیث ثقلین به روایت ابو ذر غِفارى:
- «عبقات» ج ٢، ص ٦٤٤ و ص ٦٤٥ روايت را از «جواهر العقدين» سمهودى با تخريج ابن عقده از حديث عمرو بن سعيد بن عمرو بن جعدة بن هبيرة از پدرش از جدش آورده است که او از امّ هانى چنان شنيد.
- «ينابيع المودة» ص ٤٠ روايت را با تخريج ابن عقده از طريق عمرو بن سعيد بن عَمرو بن جعدة بن هبيرة از پدرش از جدّش از امّ سلمة آورده است، و در «عبقات» ج ٢، ص ٥٨٢ از کتاب «استجلاب ارتقاء الغرف» سخاوى با تخريج ابن عقده از حديث هارون بن خارجة از فاطمه بنت على عليه السلام از امّ سلمه آورده است. و نيز در «أرجح المطالب» ص ٣٣٨ آورده است و نيز در «عبقات» ج ٢، ص ٦٤٥ از «جواهر العقدين» سمهودى با مختصر اختلاف لفظى آورده است.
- «عبقات»، ج ٢، ص ٦٤٥ از «جواهر العقدين» سمهودى با تخريج جعفر بن محمّد رزّاز از امّ سَلِمَة و «عبقات» ج ١، ص ٢٩٥ با تخريج دارقطنى و «غاية المرام» ص ٢٣١ حديث ٥٤ از خاصّه.
- در «غاية المرام» از کتاب اربعين حديث فى الأربعين با سند متصل خود از ابو ثابت غلام ابو ذرّ از امّ سلمه روايت کرده است که رسول خدا فرمود: علىّ مع القرآن و القرآن معه لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض.