
امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
امام شناسی ج13
239بَعْدَ وَاحِدٍ حَتّى یرِدُوا عَلَىّ الْحَوْضَ، شُهَداءُ اللهِ فِى أرْضِهِ وَ حُجَجُهُ عَلَى خَلْقِهِ وَ خُزّانُ عِلْمِهِ وَ مَعَادِنُ حِکمَتِهِ. مَنْ أطَاعَهُمْ فَقَدْ أطَاعَ اللهَ، وَ مَنْ عَصَاهُمْ فَقَد عَصَى الله1.
«حضرت رسول الله صلّى الله علیه و آله فرمودند: نه، و لیكن خصوص اوصیاى من از اهل بیت من مىباشند كه اوّل آنان برادرم و وزیرم و خلیفهام در میان امّتم و ولىّ هر مؤمن پس از من است، اوست اوّل آنها، و پس از آن پسرم حسن (و سپس پسرم حُسَین) و سپس نه نفر از اولاد حسین یكى پس از دیگرى تا همگى بر من در حوض كوثر وارد گردند. اینها شهیدان و گواهان و حاضران و ناظران خدا هستند در زمین خدا، و حجّتهاى او هستند بر خلائق خدا و گنجینه داران علم او و معدنهاى حكمت او مىباشند. كسى كه ایشان را اطاعت كند خدا را اطاعت كرده است و كسى كه عصیان ایشان را كند خدا را عصیان كرده است.»
١٥ ـ أیهَا النّاسُ! أَ لَسْتُ أوْلَى بِکمْ مِنْ أنْفُسِکمْ؟! قَالُوا: بَلَى! قَالَ: فَإنّى کائِنٌ لَکمْ عَلَى الْحَوْضِ فَرَطاً وَ سَائِلُکمْ عَنِ اثنَینِ: عَنِ الْقُرآنِ وَ عَنْ عِتْرَتِى!2
١٦ ـ أیهَا النّاسُ! إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، فَإنّهُمَا لَنْ یتَفَرّقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. نَبّأنِى بِذَلِک اللّطِیفُ الْخَبِیرُ. ثُمّ أخذَ بِیدِ عَلىّ علیه السلام فَقَالَ: مَنْ کنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِىّ مَوْلَاه3و4
- «فرائد السّمطين» حمّوئى، ج اوّل، باب ٥٨ ص ٣١٧ و ص ٣١٨ و اين روايت مناشده و احتجاج قوى و مستدلّ أمير المؤمنين عليه السلام در عهد عثمان در مسجد رسول خدا صلّى الله عليه و آله و بسيار مفصّل و حاوى مطالب عاليه است و مجموع اين روايت از ص ٣١٢ تا ص ٣١٨ مىباشد، و در «غاية المرام» ص ٣٧ تا ص ٣٩ باب ٣٤ از طريق عامّه از «فرائد السمطين» از سليم بن قيس هلالى روايت کرده است.
- «حلية الأولياء»، ج ٩، ص ٦٤ با سند خود از أمير المؤمنين عليه السلام روايت کرده است که رسول خدا در جحفه خطبه خواندند و چنين فرمودند.
- «أرجح المطالب» ص ٣٣٩ از ابو طفيل آورده است که أمير المؤمنين عليه السلام برخاست و خطبه خواند و فرمود: هر کس در روز غدير شنيده است و حفظ کرده است برخيزد. هفده نفر برخاستند و چنين شهادت دادند و حضرت در پايان آن فرمود: صدقتم و أنا ذلک من الشاهدين.
- در «غاية المرام» ص ٢٢٢ حديث يازدهم از خاصّه، از ابن بابويه با سند متّصل خود از أمير المؤمنين على بن أبى طالب عليه السلام روايت مىکند که رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرمود: انّى مخلّف فيکم الثقلين: کتاب الله و عترتى أهل بيتى، و انّهما لن يفترقا حتى يردا علَىّ الحوض کهاتين، و ضمّ بين سبّابتيه، فقام اليه جابر بن عبد الله، فقال: يا رسول الله! من عترتک؟ قال: علىّ و الحسن و الحسين و الأئمّة من ولد الحسين إلى يوم القيمة.
