امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
مرتب سازی:
امام شناسی ج13
238كسى را كه على را دشمن دارد!
على علیه السلام گفت: راست گفتید، و من هم بر این قضیه از گواهان مىباشم!»1
١٣ ـ إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، لَنْ تَضِلّوا مَا إنْ تَمَسّکتُمْ بِهِمَا، لَن یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ؟ قَالُوا: اللّهُمّ نَعَمْ.2.
١٤ ـ یا أیهَا النّاسُ! إنّى تَارک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى. فَتَمَسّکوا بِهِمَا لَنْ تَضِلّوا! فَإنّ اللّطِیفَ الْخَبِیرَ أخبَرَنِى وَ عَهِدَ إلَىّ أنّهُمَا لَنْ یفتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. در اینجا در روایت وارد است كه: فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطّابِ شِبْهَ الْمُغْضِبِ فَقَالَ: یا رَسُولَ اللهِ! أ کلّ اهْلِ بَیتِک؟! (پس عمر بن خطّاب برخاست در صورت و چهره شبیه غضب كننده و گفت: اى رسول خدا آیا تمام اهل بیت تو هستند؟!) فَقَالَ: لَا، وَ لَکنْ أوْصِیائى مِنْهُم، أوّلُهُمْ أخِى وَ وَزِیرى وَ خَلِیفَتِى فِى امّتِى وَ وَلِىّ کلّ مُؤمِنٍ بَعْدِى، هُوَ أوّلّهُمْ، ثُمّ ابْنِى الْحَسَنُ (ثُمّ ابْنِى الْحُسَینُ) ثُمّ تِسْعَةٌ مِنْ وُلْدِ الْحُسَینِ وَاحِداً
- محمّد بن يعقوب با سند متّصل خود از سليم از أمير المؤمنين عليه السلام روايت مفصّلى را درباره أدنى ما يکون به العبد مؤمناً بيان مىکند و در پايانش حضرت مىفرمايد: رسول خدا صلّى الله عليه و آله در آخرين خطبهاى که ايراد کرد فرمود: إنّى قد ترکتُ فيکم أمرين لن تضلّوا بعدى إن تمسّکتم بهما: کتاب الله عزّ و جلّ و عترتى أهل بيتى فانّ اللّطيف الخبير قد عهد الىّ انّهما لن يفترقا حتّى يردا عَلَىّ الحوض- و جمع بين مُسبّحتيه- و لا أقول: کهاتين- و جمع بين المسبّحة و الوُسْطَى- فتسبق إحديهما الاخرى، فتمسّکوا بهما لا تزلّوا و لا تضلّوا، و لا تقدّموهم فتضلّوا. («غاية المرام» ص ٢٣٠ حديث پنجاهم از خاصّه) و در ص ٢٣٢ و ص ٢٣٣ از خاصّه از صدوق با سند متّصل خود از أمير المؤمنين آورده است که رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرمود: إنّى مقبوض و اوشک أن ادعى فاجيب، و إنّى قد ترکتُ فيکمُ الثّقلين أحدهما أفضل من الآخر: کتاب الله و عترتى أهل بيتى، لن يفترقا حتّى يردا عَلَىّ الحوض. (حديث شصت و چهارم).
- «مناقب» خوارزمى، طبع سنگى ص ٢١٨ و ص ٢١٩ در ضمن مناشده أمير المؤمنين عليه السلام با اصحاب شورى بيان کردهاند که پس از اتمام مناشده همه آن جماعت گفتند: اللهم نعم! «بار پروردگارا تو شاهدى که اين سخن، گفتار راست است.» اين مناشده بسيار مهمّ است و شاهد و متضمّن مقالات و درجات مولى الموحّدين است و ما به جهت اکتفا به حديث ثقلين، بر اين مقدار از آن اقتصار نموديم.