امام شناسی ج13

كوچكتر، عترت من است كه اهل بیت من است.

 خداوند لطیف و خبیر تحقیقاً به من خبر داده است كه آن دو از هم جدا نمى‌شوند تا در حوض بر من وارد شوند و من این عدم جدائى را براى آنها از خدا خواستم و او به من مرحمت فرمود. و خداوند بازپرس و مؤاخِذ شما خواهد بود كه چطور مرا در كتاب خدا و أهل بیتم نگهدارى نمودید!؟»

 ١٢ ـ ثُمّ قَامَ فَحَمِدَ اللهَ وَ أثْنَى عَلَیهِ ثُمّ قَالَ: أیهَا النّاسُ مَا أنْتُمْ قَائِلُونَ؟! قَالُوا: قَدْ بَلّغْتَ! قَالَ: اللّهُمّ اشْهَدْ ـ ثَلَاثَ مَرّاتٍ ـ ثُمّ قَالَ: إنّى اوشِک أنْ ادْعَى فَاجِیبَ، وَ إنّى مَسْؤُولٌ وَ أنْتُمْ مَسْئُولُونَ!

 ثُمّ قَالَ: أیهَا النّاسُ إنّى تَارِک فِیکمُ الثّقَلَینِ: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، إنْ تَمَسّکتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلّوا، فَانْظُرُوا کیفَ تَخْلُفُونّى فِیهِما؟! وَ إنّهُمَا لَنْ یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ. نَبّأنِى بِذَلِک اللّطِیفُ الْخَبِیرُ.

 ثُمّ قَالَ: إنّ اللهَ مَوْلَاىَ وَ أنَا مَوْلَى الْمُؤمِنینَ. أ لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أنّى أوْلَى بِکمْ مِنْ أنْفُسِکمْ؟! قَالُوا: بَلَى ذَلِک ثَلَاثاً.

 ثُمّ أخَذَ بِیدِک یا أمیرَ الْمُؤْمِنینَ! فَرَفَعَهَا وَ قَالَ: مَنْ کنْتُ مَولَاهُ فَهَذَا عَلِىّ مَوْلَاهُ. اللّهُمّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مِنْ عَادَاهُ! فَقَالَ عَلِىّ: صَدَقْتُمْ وَ أنَا عَلَى ذَلِک مِنَ الشّاهِدینَ!¹

 أبو نُعَیم در «حِلْیة الأولیاء» و غیره، از ابو طُفَیل روایت كرده است كه علىّ بن أبى طالب علیه السلام ایستاد و حمد و ثناى خداى را بجاى آورده و سپس گفت: من با سوگند اكید بر شما خدا را گواه و شاهد مى‌گیریم كه هر كس در روز غدیر خمّ شاهد جریان بوده است برخیزد! و نباید كسى برخیزد و بگوید به من چنین رسیده و یا چنین به من خبر داده‌اند! باید آن كس برخیزد كه دو گوش او شنیده باشد، و دلش آن را در حفظ نگه داشته باشد.