
امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
امام شناسی ج13
226حال خطبه بعد از رجوع از طائف ـ همچنانكه گذشت ـ و تنافى بین این روایات نیست، زیرا مانعى ندارد كه رسول الله در این مواطن و غیرها به جهت اهتمام به شأن كتاب عزیز و عترت طاهره این توصیه را مكرّراً فرموده باشد. ـ تا آخر كلامش.1
و كافى است براى ائمّه عترت طاهره كه عند الله و عند الرسول به منزله كتاب خدا باشند كه لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لَا مِنْ خَلْفِهِ.2 «باطل به سراغ كتاب خدا نمىآید، نه از برابرش و نه از پشت سرش.»
و این حجّتى است كافى و مُتْقَن كه گردنها را بگیرد و برباید و خاضع براى تسلیم در برابر مذهب اهل بیت بنماید. زیرا هیچ مسلمانى راضى نمىشود كتاب خدا را با چیز دیگرى عوض كند، پس چگونه مىتواند عوضى براى عِدل و هم لنگه كتاب خدا بجوید؟
و علاوه بر این، مفهوم از سخن رسول الله: إنّى تَارِک فِیکمْ مَا إنْ تَمَسّکتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلّوا: کتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى آن است كه كسى كه به هر دو تاى آنها با هم تمسّك نجوید گمراه مىشود و این واضح است.
مؤید این مطلب آن است كه در حدیث طبرانى در ذكر ثقلین آمده است: فَلَا تَقَدّمُوهُمَا فَتَهْلِکوا، وَ لَا تُقْصِرُوا3 عَنْهُمَا فَتَهْلِکوا، وَ لَا تُعَلّمُوهُمْ فَإنّهُمْ أعْلَمُ مِنْکمْ. «شما از آن دو تا پیش نروید كه هلاك مىشوید، و كوتاهتر نیائید كه هلاك مىشوید! و به آنها چیزى را نیاموزید چرا كه آنها از شما داناترند.»
ابن حَجَر مىگوید: این گفتار رسول خدا صلى الله علیه و آله كه مىگوید: فَلَا تَقَدّمُوهُمَا فَتَهْلِکوا، وَ لَا تُقْصِرُوا عَنْهُمَا فَتَهْلِکوا، وَ لَا تُعَلّمُوهُمْ فَإنّهُمْ أعْلَمُ مِنْکمْ، دلیل است بر آنكه هر كدام از اهل بیت كه اهلیت براى مراتب عالیه و وظائف دینیه را داشته باشد
- «الصواعق المحرقة» ص ٨٩ آخر صفحه در تفسير آيه چهارم: و قفوهم انّهم مسؤولون از آياتى که در فصل اوّل از باب يازدهم در شأن و فضايل اهل بيت آورده است.
- آيه ٤٢ از سوره ٤١: فُصّلَت.
- أقْصَرَ از باب افعال اگر با عَنْ متعدّى شود به معنى امساک و کوتاه آمدن است با فرض قدرت بر آن چيز. أقْصَر عن الأمر: أمسک عنه مع القدرة عليه.
