امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
مرتب سازی:
امام شناسی ج13
225فَإنّى سَائِلُکمْ عَنِ اثْنَینِ: الْقُرآنِ وَ عِتْرَتِى1. «رسول خدا در جُحْفه براى ما خطبه خواند و گفت: آیا ولایت من بر شما از ولایت خودتان بر خودتان قوىتر نیست؟! گفتند: آرى اى رسول خدا! فرمود: بنابراین، من از دو چیز از شما مؤاخذه و سؤال مىكنم: قرآن و عترتم!»
بیان علامه سید شرف الدین درباره احادیث ثقلین
آیة الله سید شرف الدّین عامِلى پس از ذكر بسیارى از این اخبار گوید: و صحاح اهل سنّت حاكم است بر وجوب تمسّك به ثَقَلین متواتر مى باشد، و طرق این حدیث از بیست و اندى نفر صحابى رسول الله متضافر است. رسول خدا صلّى الله علیه و آله در مواقع گوناگونى بدین سخن با صداى بلند اعلام نموده است، بعضى را در روز غدیر خم، و بعضى را در روز عرفه در حجّة الوداع، و بعضى را در حین مراجعت از طائف، و بعضى را بر فراز منبر در مدینه، و بعضى را در حجره مبارك خود در مرض موت در وقتى كه حجره مملوّ از صحابیان بود.
و بدین حقیقت جمعى از أعلام جمهور اهل تسنّن اعتراف نمودهاند. حتّى ابن حَجَر در جائى كه حدیث ثقلین را آورده است گفته است:
ثُمّ اعْلَمْ: حدیث تمسّك به ثقلین داراى طرق كثیرى است كه از بیست و اندى صحابى روایت شده است، و طرق مبسوطى از آن را در ضمن یازدهمین شبهه شیعیان و رافضیان ذكر كردیم2. و در بعضى از این طرق این است كه حدیث را رسول خدا در حجّة الوداع در عرفه فرموده است و در بعضى دیگر در مدینه در مرض رحلت در حالى كه حجرهاش از أصحاب پر بود، و در بعضى دیگر در غدیر خمّ، و در بعضى دیگر در
- «المراجعات» طبع اوّل ص ١٥ از «معجم» طبرانى و «احياء الميّت» سيوطى و «اربعين الاربعين» نَبْهانى؛ و پس از آن فرموده است: تو مىدانى که خطبه آن حضرت در آن روز منحصر در اين چند جمله نبوده است، زيرا به کسى که اين چند جمله را بگويد، نمىگويند: خَطَبَنَا (براى ما خطبه خواند) امّا سياست چه بسيار از زبانها را بست و قلمهاى کاتبان را نگه داشت و با وجود اين وصف، اين قطره از آن دريا، و اين دانه از آن خرمن کافى و وافى است و الحمد للّه.
- ابن حجر در «الصواعق» در فصل پنجم از باب اوّل، شبهات شيعيان را که مجموعاً پانزده شبهه است ذکر مىکند و به نظر خود پاسخ مىدهد.