امام شناسی ج13

 حاكم در «مستدرك» با دو طریق صحیح از زید بن ارقم تخریج كرده است كه گفت: رسول خدا صلّى الله علیه و آله چون از حجّة الوداع بازگشتند و در غدیر خمّ فرود آمدند، امر كردند تا در زیر درختهائى كه در آنجا بود جارو كردند و سپس فرمود: کأنّى دُعِیتُ فَأجَبْتُ، إنّى قَدْ تَرَکتُ فِیکمُ الثّقَلَینِ أحَدُهُمَا أکبَرُ مِنَ الآخَرِ: کتَابَ اللهِ تَعَالَى وَ عِتْرَتِى، فَانْظُرُوا کیفَ تَخْلُفُونّى فِیهِمَا، فَإنّهُمَا لَنْ یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ.

 ثُمّ قَالَ: إنّ اللهَ عَزّ وَ جَلّ مَوْلَاىَ وَ أنَا مَوْلَى کلّ مُؤمِنٍ. ثُمّ أخَذَ بِیدِ عَلِىّ فَقَالَ: مَنْ کنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا وَلِیهُ. اللّهُمّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ، وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ‌ تا آخر حدیث كه طولانى است.¹

 «گویا مرا به عالم بقاء خوانده‌اند و من اجابت نموده‌ام. من در میان شما دو چیز گران‌قیمت از خود به یادگار باقى مى‌گذارم كه یكى از دیگرى بزرگتر است، كتاب الله تعالى و عترت من. پس شما بنگرید تا مرا در این دو یادگار چگونه حفظ مى‌كنید؟! زیرا آن دو از همدیگر افتراق ندارند تا در حوض كوثر بر من وارد شوند.

 و پس از آن فرمود: خداوند عزّ و جلّ مولاى من است و من مولاى هر مؤمن هستم. سپس دست على را گرفت و گفت: هر كس كه من مولاى او هستم پس این ولىّ اوست. بار پروردگارا، تو ولایت آن را داشته باش كه او ولایت على را دارد و دشمن بدار آن را كه او را دشمن دارد.»

 ذَهَبى در «تلخیص المستدرك» این حدیث را تخریج و اعتراف به صحّت سندش نموده است.

 طَبَرانى و سیوطى و نَبْهانى از عبد الله بن حنطب روایت كرده‌اند كه گفت: خَطَبَنَا رَسُولُ اللهِ بِالْجُحْفَةِ فَقَال: أَ لَسْتُ أوْلَى بِکمْ مِنْ أنْفُسِکمْ؟! قَالُوا: بَلَى یا رَسُولَ اللهِ! قَالَ: