
امام شناسی ج13
جلد سیزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث ثقلین از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُل..» • بیان برخی وقایع جنگ اُحُد و پایداری امیرالمؤمنین در دفاع از جان پیامبر • فرار عمر و عثمان در جنگ احد • کثرت خیانتها و جنایتهای عثمان • جریان عبارت مشهور عمَر که گفت «ان الرجل لیهجر: این رجل (پیامبر) هذیان میگوید» • نقشه غصب خلافت توسط ابوبکر و عمر و همدستانشان • علت عدم تصریح به نام علی علیهالسلام در قرآن • منع عمَر ار بحث از سنت پیغمبر • جنایات عمَر مسیر تاریخ را عوض کرد • بحثی مشروح و مفصل درباره حدیث ثقلین از جهت سند و هم از جهت دلالت • دلالت حدیث ثقلین بر عصمت اهل بیت • امام با قرآن در همۀ عوالم معیّت دارد
امام شناسی ج13
221دنیا نرفت و ده سال دیگر عمر كرد ـ حضرت به خطبه برخاست و گفت:
یا أهْلَ الْعِرَاقِ اتّقُوا اللهَ فِینَا! فَإنّا أُمَرَاؤُکمْ وَ ضِیفَانُکمْ وَ نَحْنُ أهْلَ الْبَیتِ الّذِینَ قَالَ اللهُ عَزّ وَ جلّ فِیهِمْ: إنّمَا یرِیدُ اللهُ لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرّجْسَ أهْلَ الْبَیتِ وَ یطَهّرَکمْ تَطْهِیراً. قَالُوا: وَ لَأنْتُمْ هُمْ؟! قَالَ: نَعَمْ!1
«اى اهل عراق! از خدا بپرهیزید درباره ما، زیرا ما امیران شما هستیم، و میهمانان شما، و ما اهل بیتى هستیم كه خداى عزّ و جلّ راجع به ما آیه تطهیر را نازل نموده است. گفتند: آیا شما ایشان هستید؟! گفت: آرى.»
احادیث وارده از عامه در تمسك به ثقلین
تِرمَذى در «سنن» خود از زید بن ارقم تخریج روایت كرده است كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله فرمود: إنّى تَرَکتُ فِیکمْ مَا إنْ تَمَسّکتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلّوا بَعْدِى، احَدُهُما أعْظَمُ مِنَ الآخَرِ: کتَابَ اللهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السّماءِ إلَى الْأرْضِ، وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، وَ لَن یفْتَرِقَا حَتّى یرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ، فَانْظُرُوا کیفَ تَخْلُفُونّى فِیهِمَا.2
«من در میان شما باقى مىگذارم چیزى را كه اگر بدان تمسّك كنید پس از من گمراه نمىشوید، یكى از آن دو از دیگرى اعظم است: كتاب خدا ریسمان پیوسته از آسمان به سوى زمین، و عترت من أهل بیت من! و آن دو هیچ گاه جدا نمىشوند تا هر دو با هم بر من در حوض وارد شوند. پس بنگرید تا چگونه حقّ مرا در این دو خلیفه بجاى مىآورید!»3
- «الصواعق المحرقة»، ص ١٣٧.
- «کنز العمّال» ملّا على متّقى، ج ١، ص ٤٤، حديث ٨٧٤، و از طبع حيدرآباد سنه ١٣٦٤، ج ١، ص ١٥٤.
- در کتاب جمع ميان صحاح ستّه از جزء سوّم از چهار جزء از «صحيح» أبو داود که کتاب «سنن» است و از «صحيح» ترمذى با إسنادشان از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت کرده است که گفت: إنّى تارک فيکم الثّقَلَين ما إن تمسّکتم بهما لن تضلّوا بعدى، أحدهما أعظم من الآخر، و هو کتاب الله، حبلٌ ممدودٌ من السماء إلى الأرض، و عترتى أهل بيتى، لن يفترقا حتّى يردا علَىّ الحوضَ فانظروا کيف تخلفونّى فيها؟! اين حديث را ترمذى در صحيحش ج ١٣ ص ٢٠٠، و سيّد بن طاوس در «طرائف» ص ١١٥، و در کتاب «عمدة» ص ٣٦، و در «بحارالأنوار» طبع حروفى ج ٢٣، ص ١٠٨ آورده است.
