امام شناسی ج13

دست از اراده خود برداشت، و خداوند هم در تقدیر همان را كه حتمى بود پیش آورد.»¹

 ما شرح این مسافرت را در ج ٧ از «امام‌شناسى» مفصّلًا آورده‌ایم. و نیز در بعضى از موارد از داستان منع عمر كتابت رسول الله را سخن به میان آورده‌ایم‌² ولى در هر جا به جهت و مناسبت مخصوصى بوده است و اینك در اینجا نیز به جهت أمر به كتابت و حدیث ثقلین است. بنابر این علاوه بر آنكه در هر جا بخصوصه مطالب بدیع و روشنى به كار رفته است در اینجا نیز با این تفصیل فى‌الجمله، أبداً جنبه تكرارى ندارد و مطالب بدیع است.

قبول کردن قرآن بدون گفتار رسول خدا غلط فاحش است

 بحث چهارم: از وصایت به أمیر المؤمنین علیه السلام بگذریم، عبارت‌ حَسْبُنَا کتَابُ اللهِ وَ عِنْدَکمُ الْقُرآنُ‌ فى حدّ نفسه، غلط است چه پیامبر درباره أمیر المؤمنین و خلافتش وصیتى بكند یا نكند، زیرا به نصّ قرآن كریم، كلام رسول الله حجّیت دارد در هر موضوعى از موضوعات: مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ‌³. «آن كسى كه از این پیغمبر اطاعت كند از خداوند اطاعت كرده است.» يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌⁴ «اى كسانى كه ایمان آورده‌اید از خدا اطاعت كنید! و از پیغمبرتان و صاحبان امرتان كه از شما هستند اطاعت كنید!» وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ‌⁵ «و ما هیچ پیامبرى را نفرستادیم مگر آنكه مردم از وى به اذن خدا