امام شناسی ج12

شده است، و همچنین گفتار او که: یحْمِلُ رَایةَ ضَلاَلَةٍ بَعْدَ مَا یشِیبُ صُدْغَاهُ‌. چون بنابر اعدل روایات، در سنّ شصت و پنج سالگى متولّى امر خلافت شد¹.

 و مجلسى در «بحار» این خطبه را با همان دو تفسیر به فرزندان صُلْبى خود مروان، و یا عبد الملک، در باب إخبار به مغیبات و علم به لغات آن حضرت آورده است‌².

** *

 و از جمله خبرهاى به غیب حضرت، خطبه‌اى است که دربارۀ معاویه و ادعاى او و نعیق او در شام و سپس حرکت کردن او با لشکر گران به کوفه را بیان مى‌کند. این خطبه در «نهج البلاغه» است:

 الأوَّلُ قَبْلَ کُلِّ أوَّلٍ‌، وَالآخِرُ بَعْدَ کُلِّ آخِرٍ‌، بِأوَّلِیَّتِهِ وَجَبَ أنْ لاَ أوَّلَ لَهُ‌، وَ بِآخِرِیتِهِ وَجَبَ أنّ لاَ آخِرَ لَهُ‌. وَ أَشْهَدُ أنْ لاَ إلَهَ إلاَّ اللهُ، شَهَادَةً یوَافِقُ فِیهَا السِّرُّ الإعْلاَنَ وَالْقَلْبُ اللِّسَانَ‌.

 أَیهَا النَّاسُ لاَ یجْرِمَنَّکُمْ شِقَاقِی‌‌، وَ لاَ یسْتَهْرِینَّکُمْ عِصْیانِی‌‌، وَ لاَ تَتَرَامُوا بِالأبْصَارِ عِنْدَ مَا تَسْتَمِعُونَهُ مِنِّی‌‌. فَوَالَّذِی فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأ النَّسَمَةَ‌، إنَّ الَّذِی اُنَبِّئُکُمْ بِهِ عَنِ النَّبِی صلّی الله علیه و آله و سلّم مَا کَذَبَ الْمُبَلِّغُ وَ لاَ جَهِلَ السَّامِعُ‌.

 وَ لَکَأنِّی أنْظُرُ إلَی ضِلِّیلٍ نَعَقَ بِالشَّامِ وَ فَحَصَ بِرَایاتِهِ فِی ضَوَاحِی کُوفَانَ‌. فَإذَا فَغَرَتْ فَاغِرَتُهُ‌، وَاشْتَدَّتْ شَکیمَتُهُ‌، وَ ثَقُلَتْ فِی الأرْضِ وَ طْأَتُهُ‌، عَضَّتِ الْفِتْنَةُ أبْنَاءَ‌هَا بِأنْیابِهَا‌، وَ مَاجَتِ الْحَرْبُ بِأمْوَاجِها‌، وَ بَدَا مِنَ الأیامِ کُلُوحُها‌، وَ بَدَا مِنَ اللَّیالِی کُدُوحُهَا‌.

 فَإذَا أینَعَ زَرْعُهُ‌، وَ قَاَمَ عَلی ینْعِهِ‌، وَ هَدَرَتْ شَقَاشِقُهُ‌، وَ بَرَقَتْ بَوَارِقُهُ‌، عَقَدَتْ رَایاتُ الْفِتَنِ الْمُعْضِلَةِ وَأقْبَلْنَ کَاللَّیلِ الْمُظْلِمِ وَالْبَحْرِ الْمُلْتَطِمِ‌. هَذَا وَ کَمْ یَخْرِقُ الْکُوفَةَ مِنْ قَاصْفٍ‌، وَ یمُرُّ عَلَیهَا مِنْ عَاصِفٍ‌. وَ عَنْ قَلِیلٍ تَلْتَفُّ الْقُرُونُ بِالْقُرُونِ‌، وَ یحْصَدُ الْقَائِمُ‌، وَ یحْطَمُ الْمَحْصُودُ‌:³