امام شناسی ج12

عبد الله بن عبّاس قنداقۀ طفل را به حضور امیرالمؤمنین علیه السّلام آورد. حضرت او را گرفت. و آب دهان خود را در دهان او انداخت و با یک خرمائى که او را سائیده بود حَنَکِ (سقّ) او را برداشت و او را به پدرش داد و گفت: خُذْ إلَیکَ أَبا الأمْلاَکِ «پدر پادشاهان را بگیر براى خودت». این طور در روایت صحیحه وارد شده است. و این روایتى است که أبو العبّاس مُبَرّد در کتاب «کامل» ذکر کرده است. و امّا روایتى که در آن تعداد سلاطین بنى عبّاس ذکر شده است صحیح نیست و از کتاب مورد اعتمادى نیز این معنى را نقل ننموده است.

 و چه بسیار نظیر این اخبارى که از غیب خبر داده است و بر همین نهج جریان یافته است، براى آن حضرت وارد شده است که اگر بخواهیم استقصاء کنیم باید جزوه‌هاى بسیارى را براى آن اختصاص دهیم و در کتبِ سیر مشروحاً آورده شده است.

علت اعتقاد مردم به خدایى آن حضرت نه رسول خدا

 اگر بگوئى: چرا و به چه علّت مردم در امیرالمؤمنین علیه السّلام غلوّ نموده‌اند و دربارۀ او ادّعاى خدائى و ربوبیّت کرده‌اند، بر اساس اخبارى که از غیب داده و صدق و راستى آنها را عیاناً مشاهده کرده‌اند، و لیکن دربارۀ رسول خدا صلّى الله علیه و آله این غلوّ را نکرده‌اند و ادّعاى ربوبیّت را ننموده‌اند با آنکه اخبارات غیب که از آن حضرت سرزده است همه شنیده‌اند و صدق آنها را بالیقین دانسته‌اند. و على هذا پیغمبر أولى بودند به آنکه گرایش ربوبیّت در حقّش از امت بشود، زیرا رسول الله اصلى هستند که متبوع و مقتدا مى‌باشند و معجزاتشان بیشتر و اخباراتى را که از غیب داده‌اند نیز بیشتر است؟!

 مى‌گویم: کسانى که با رسول الله صلّى الله علیه و آله همصحبت بوده‌اند و معجزاتش را مشاهده کرده‌اند و اخبار از غیوب او را که همگى صادق بوده است، عیاناً شنیده‌اند فکرشان قوى‌تر و عقلشان عظیم‌تر و ادراکاتشان وافرتر بوده است از این طائفۀ ضعیفة العقول و سخیفةالاحلامى که امیرالمؤمنین علیه السّلام را در اواخر دوران حیاتش دیده‌اند، همچون عبد اللهِ بْنِ سَبا و اصحاب وى، زیرا آنها حالاتشان در سستى‌