امام شناسی ج12
جلد دوازدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم امیرالمؤمنین علیه‌السلام؛ اعم از علوم باطنی و ظاهری، و علم به ادیان مختلف» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علم امام و رسول، عين علم ذات حقّ • منظور از اختصاص علم غیب به ذات حق • نمونههاى متعدّدى از إخبارات غيبى اميرالمؤمنين عليهالسّلام • جمعآورى قرآن توسّط آن حضرت • عمَر چون قدرت بر پاسخ نداشت سؤال از معانى و مفاهيم قرآن را منع كرد • لزوم رجوع به امام در رابطه با قرآن • سبقت اميرالمؤمنين عليهالسّلام بر همگان در جميع علوم • بازگشت همۀ علوم به آنحضرت • اميرالمؤمنين عليهالسّلام عالم به تورات و انجيل • کلام «سلونى قبل ان تفقدونی» راجع به حقائق و باطن قرآن است؛ نه ظاهر آن • اوج معارف إلهيه در خطبههاى توحيدى اميرالمؤمنين عليهالسّلام • توضيح وتفسير توحيد حقّه حقيقيۀ ذات حقّ تعالى • معرفت امام، عالىترين وسيله براى رسيدن به توحيد است
امام شناسی ج12
74انتخاب شده و اختیار شده باد، که به آنها نمى‌دهد مگر شمشیر را که بر آنها مى‌نهد و مى‌کشد و درهم مى‌کوبد و همه را با شمشیر درهم مى‌ریزد. آن شمشیر را بر دوش خود هشت ماه مى‌نهد و آن‌قدر مى‌کشد که قریش مى‌گویند: اگر این مرد از فرزندان فاطمه بود به ما رحم مى‌کرد. خداوند او را براى شکست دادن بنى اُمیّه بر مى‌انگیزاند و تحریض مى‌کند و او چنان بنى اُمیّه را هلاک و نابود مى‌سازد که همچون تکّه‌هاى چیز خرد شده، خرد و ریز ریز مى‌شوند. بنى اُمیّه مورد لعنت و دورباش از رحمت خداوندند، هر کجا که بر آنها دست یابند و ظفر کنند، گرفته مى‌شوند و با أشدّ از وجوه کشتن، کشته مى‌شوند. این سنّت خداوند است دربارۀ کسانى که از قبل آمدند و گذشتند و رویّه و منهاجشان این طور بوده است، و هیچگاه نمى‌یابى که سنّت خداوند تبدیل و تغییر کند».
و اگر بگوئى: به چه علّت حضرت گفت: اگر من در میان شما نبودم کسى از شما با اهل جمل و اهل نهروان قدرت جنگ کردن را نداشت. و دربارۀ اهل صفّین نگفت؟
در پاسخ گفته شده است: چون شبهه در اهل جمل و اهل نهروان طورى بوده است که التباس و اشتباه حقّ در آن به باطل ظاهر بوده است، به واسطه آنکه طلحه و زبیر موعود به بهشت بوده‌اند، و عائشه موعود بوده است که همین طور که در دنیا زوجۀ رسول الله صلّى الله علیه و آله بوده است در آخرت نیز زوجه او باشد. و حال طلحه و زبیر در سبقت در اسلام، جهاد و هجرت معلوم است. و حال عائشه در محبّت رسول الله به او و تمجیدش و نزول قرآن دربارۀ او (دربارۀ قضیّه إفک) معلوم است1. اما اهل
نکوهش طلحه و زبیر و عایشه (ت)
- آنچه را كه ابن ابى الحدید در این عبارات راجع به وعده بهشت براى طلحه و زبیر و عائشه آورده است، بر اساس مذهب خودش مى‌باشد كه از عامّه است. و لیكن اصحاب ما امامیّه ابداً این خبرها را نمى‌پذیرند و در كتب كلامیۀ خود مفصّلاً بطلان آنها را اثبات كرده‌اند. و از آنچه ما نیز در این مجلّدات «امام‌شناسى» از دورۀ علوم و معارف اسلام ذكر كرده‌ایم به خوبى این حقیقت روشن مى‌شود، زیرا بر فرض صحت خبرى كه به آنها وعده بهشت داده شده باشد، [ادامه در صفحه بعد]