امام شناسی ج12

أمَّا السِّبُّ فَسُبُّونِی‌‌، وَ أمَّا الْبَرَاءَ‌ةُ عَنِّی فَلاَ تَتَبَرَّؤُا مِنِّی‌‌، فَإنّی وُلِدْتُ عَلَی الْفِطْرَةِ‌، وَ سَبَقْتُ إلَی الإسْلاَمِ وَالْهِجْرَةِ ـ یعْنِی مُعَاوِیةَ ¹ «آگاه باشید که بزودى مردى بر شما تسلّط پیدا مى‌کند که فراخ گلو و شکم بزرگ است، آنچه را که بیابد مى‌خورد و آنچه را که نیابد طلب مى‌کند. پس او را بکشید، و أبداً نمى‌توانید او را بکشید. آگاه باشید که او شما را امر مى‌کند که مرا سبّ کنید و از من برائت جوئید. امّا راجع به سبّ، شما مرا سبّ کنید. و امّا راجع به برائت، شما از من برائت مجوئید، زیرا که من بر فطرت اسلام متولّد شده‌ام و در اسلام و هجرت، سبقت گرفته‌ام ـ و مراد حضرت از این مرد، معاویه بوده است».

** *

اخبار آن حضرت از وقایع پس از خود

 و محمود زمخشرى در کتاب «فائق» از گفتار امیرالمؤمنین علیه السّلام آورده است که گفته‌اند: إنَّ مِنْ وَرَاءِ‌کُمْ اُمُورًا مُتَمَاحِلَةً رُدُحًا وَ بَلاءً مُبْلِحًا² «بدرستى که در پشت سر شما امور دراز مدّت سخت و سنگین و بلایا و فتنه‌هاى خسته کننده و از پاى در آورنده، واقع مى‌شود».

 ابن أثیر جزرى گوید: رَدْح به معناى ثقل است، گفته مى‌شود: امْرَأةٌ رَدَاحُ یعنى ثَقِیلَةُ الْکَفَل‌‌. و از همین قبیل است حدیث على علیه السّلام: إنَّ مِنْ وَرَائِکُمْ اُمُورًا مُتَمَاحِلَةً رُدْحاً متماحله به معناى متطاوله مى‌باشد (یعنى طویل و دراز مدّت). و رُدُح ثقیل و عظیم است (یعنى سنگین و بزرگ) و مفرد آن رَدَاح است، و مراد حضرت فتنه‌ها