امام شناسی ج12

آبشخوارى نیست.

 ٦ ـ مگر دو فرسنگ دورتر، و کیست که در اینجا براى ما آب بیاورد در حالى که زمین را قطعات رمل دراز، و طولانى و کج و معوج (در اثر وزش باد در بیابان‌ها) فرا گرفته است و اینجا زمین قفر و خشک است؟

 ٧ ـ امیرالمؤمنین علیه السّلام در این حال عنان اسبان را برگردانید به سوى زمین نرم مملوّ از رملى که پاهاى شتران در آن فرو مى‌رود و پنهان مى‌شود و در آنجا یک صخره و سنگ نرم مانند نقرۀ روان ظاهر شد و درخشید.

 ٨ ـ فرمود: این سنگ را برگردانید، اگر توانستید برگردانید آب مى‌آشامید و سیراب مى‌گردید و اگر آن را برنگردانید شما سیراب نمى‌شوید.

 ٩ ـ همگى با هم مجتمع شده و دست به دست هم داده و در قلع و کندن آن صخره همکارى کردند، و لیکن آن سنگ به مانند قاطر شموس¹ و سرکش که تا به حال کسى سوار او نشده است و از سوارى منع و فرار مى‌کند از تسلیم شدن و نرم شدن در برابر آن لشگریان و پهلوانان دلاور و زورمند، خوددارى کرد و ممانعت نمود.

 ١٠ ـ این داستان به طول انجامید، تا جائى که آن صخره همه را عاجز کرد، در این حال امیرالمؤمنین علیه السّلام خم شد و پائین آمد و دست با قدرت خود را که پهلوانان و زورمندان براى مغالبه و مظاهره و مقاهره مى‌خواستند بر آن غالب آیند و نمى‌شدند و مغلوب مى‌شدند، به سوى آن سنگ برد و آن سنگ را برداشت و پرتاب نمود.

 ١١ ـ تو گوئى که یک توپ بازى است در دست جوان قوى پنجه‌اى که بازوهاى او پیچیده و بهم برآمده و ذراع او درشت و محکم شده است و آن توپ را در بازیگاه پرتاب مى‌کند.

 ١٢ ـ پس همه را از زیر آن سنگ آب داد، آب پیاپى و روان و گوارا و شیرینى که در حلق به آسانى فرو مى‌رفت و از لذیذترین و گواراترین چیزها برتر و لذیذتر بود.