امام شناسی ج12

آن حضرت بر منبر کوفه بالا رفت و گفت: لاَتَسْألُونِی عَنْ آیةٍ فِی کِتَابِ اللهِ تَعَالَی وَ لاَ عَنْ سُنَّةٍ عَنْ رَسُولِ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم إلاّ أنَبَأتُکُمْ بِذَلِکَ «شما از من از هیچ آیه‌اى از کتاب خداى تعالى، و از هیچ سنّتى از سُنَن رسول خدا صلّى الله علیه و آله نمى‌پرسید مگر آنکه من شما را بدان خبر مى‌دهم».

 ابن کوّا در حضور او برخاست و گفت: اى امیرالمؤمنین معناى گفتار خدا: وَالذَّارِياتِ ذَرْوًا چیست؟ على ـ رضى الله عنه ـ گفت: الرّیحُ (باد). گفت: معناى فَالْحَامِلاَتِ وِقْرًا چیست؟ على ـ رضى الله عنه ـ گفت: السَّحاب‌: (ابر). گفت: معناى فَالْجَارِياتِ يسْرًا چیست؟ على ـ رضى الله عنه ـ گفت: السُّفن‌: (کشتى‌ها). گفت: معناى فَالْمُقَسِّمَاتِ أمْرًا چیست؟ على ـ رضى الله عنه ـ گفت: الْمَلاَئِکَة (فرشتگان)¹.

 سُیوطى در تفسیر «الدرّ المنثور» تفسیر این معانى چهارگانه را در آیات چهارگانه، از على بن أبی طالب ـ علیه أفضل الصّلاة و السّلام ـ از عبد الرزّاق و فریابى و سعید بن منصور و حارث بن أبى اسامة و ابن جریر و ابن منذر و ابن أبى حاتم و ابن أنبارى در «مصاحف» و حاکم با تصحیحى که کرده است و بیهقى در «شعب الایمان» از طرق مختلفى، تخریج کرده است‌².

داستان شلاق خوردن صُبَیْع بن عَسَل و منع وی از سؤال قرآنی

 و سیوطى و ابن کثیر، از بزّار، و دار قطنى در «افراد» و ابن مردویه و ابن عساکر از سعید بن مسیّب تخریج کرده‌اند که: صُبَیْغ تمیمى به نزد عمر بن خطّاب آمد و گفت: به من خبر بده که مراد از الذَّارِياتِ ذَرْوًا چیست؟ عمر گفت: مراد بادهاست، و اگر من از رسول خدا نشنیده بودم به تو نمى‌گفتم. صُبَیْغ گفت: به من خبر بده که مراد از حَامِلاَتِ وِقْرًا چیست؟ عمر گفت: مراد ابر است، و اگر من از